Hola Amig@s..FELIZ 2008....

"Un domingo que non tocaba roteiro fóisenos o amigo Pepe Castro. Saiu só e colleu o camiño das estrelas..."

BENVIDOS: entrade no foro.

     Lémbrase que rillamillas é un grupo totalmente aberto e que calquera persoa pode vir a camiñar con nos: soio fai falta que apareza á hora da saída na estación de autobuses do Carballiño. Non fai falta apuntarse, nin pagar cuotas. Esto dígoo especialmente para tí que estás dudando ... Anda. Ven e deixate de lerias.

...informaremos....

 

- 18 de maio de 2008: Saida: 9:30 estación de autobuses. Roteiro polo COTO DE NOVELLE. PARA, DE PRINCIPIO, VIR COMER A CASA.

Foro rillamillas: "Para xente xoven de espíritu que camiña sempre cara os seus soños, sen medo"

RUTAS E FOTOS DOS RILLAMILLAS

Pincha no que che interese para ve-las fotos.

• 04 de maio de 2008: Luisa cóntao así: "Primeiro domingo de maio. Oito rillamillas dispostos a facer unha camiñada corta e rapidiña... polos arredores do Orcellón. Entre pisada e pisada, contos e mais contos...
        O Penedo: flores,flores e mais flores... Un cacho da ruta dos Arrieiros: mais contos, risas e flores.
       Lebozas: aparecen moi finas, tímidas, discretas, mansiñas unhas Gotiñas, que nos serven para refrescar, e mais para facernos mais ierresistibles as flores.
       Recordos, lembranzas...volta a mais tenra infancia.
       Bouteiro: pisadas mais meudiñas... flores, flores, día de flores, e volta por Miomas entre flores, risas, lembranzas....Ó fin 18Km recollendo flores para todas as MAMÁS". Fotos.
• 20 de abril de 2008: Conta o cronista: "Recibiunos a Pena de Francia con chuvascos intermitentes (os do tempo cada vez atinan mellor) e nada máis pór os pés no chan empezamos a subir cara ao punto geodésico, nunha mañá gris, que o foi menos grazas ao amarelo dos alecrins que enmarcaban o carreiro cara ao berce do Arenteiro, lugar que acadamos logo de cruzar os pobos de Roiriz, Pallota e Cabana, todos eles envolvidos no característico cheiro dos produtores de boa carne. Tras pór o goretex a proba polo Val das Eguas chegamos de volta á capela da Pena de Francia cando a choiva deixou de ser intermitente para chover a fío, pero xa estaba andado o camiño, e gozado pois a andada foi fermosa" Fotos.

  6 de abril de 2008: Ruta pola serra do Candán, concello de Forcarei. Saida dende o Mosteiro de Aciveiro. Ruta circular. Primeiro subir e logo baixar. Día de sol. Xa facía tempo que non sentía correr o suor polas costas camiñando cos rillamillas. Arriba os eólicos daban voltas e voltas sen parar. Un deles tiña un "rodamiento" aveirado e facía un ruido inapropiado. Vacas leiteiras polo camiño. Prados e prados verdes. Xa cerca do alto vimos que viñan en dirección contraria un grande exército de sendeiristas. Preparámonos para a batalla. Estabamos dispostos a loitar. Pero ó final todo se resolveu nun amistoso diálogo. "¿Así que vos sodes os famosos rillamillas?". "Sí. E vos?". "Somos de Vigo". E todo quedou nun encontro amizoso. No exército dos rillamillas camiñamos no día de hoxe 18. E como diría o noso cronista, pasámolo ben, moi ben. Fotos por aquí.
• Camiño de Santiago dos rillamillas. Fotos de Luisa. Fotos do I tramo.
• 23 de marzo de 2008: Ruta de pascua: Así nos conta o cronista o que pasou: "¡Só tres camiñantes! fixémoslle a pascua á boa media de asistencias que levaba RILLAMILLAS nos últimos tempos. Poida que o frío da mañá, o ter que comprar ovos a última hora (hai moito padriño descoidado) as vacacións en Rapa Nui, as procesións...O asunto é que tres andaregos entre conto e conto completaron unha camiñada de moito asfalto entre os concellos de Boborás e Carballiño, pasárono ben e santas pascuas".
• 9 de marzo de 2008: ruta circular por cerca de Carballiño. Con asistencia de 13 ou 14 rillamillas. Así o conta o cronista: "Día frío, pero a porcentaxe de participación foi alta, 43´75 % de participación feminina e 56´25 % masculina. A pesar de non ter as ideas claras empezamos a camiñar con todas as nosas forzas, chegando ao primeiro punto dubidoso do camiño e tras empregar cabeza e corazón decantámonos pola opción de centro, seguindo este camiño levounos a outras paraxes conflitivas pero dado que en Galicia todos os recunchos e carreiros son bos optamos por Galicia decide o que nos achegou o punto de inicio onde tomamos unhas cervexas para celebrar que todos saímos gañadores nunha camiñada moi democrática". Fotos de Luisa aquí.
• 2 de marzo de 2008.- Ruta por Castrelo de Miño. Conta o cronsta: "Primeira extraordinaria do ano 2008, fomos para facer bulto(e fixemolo porque ainda eramos ben deles) nunha competición acuatica no Ribeiro, cousa curiosa esta de que o viño sempre este en sitios nos que abonda a auga.De paso,ou millor, a pasos fixemos unhos fermosos seis kilometros , visitamos unha bodega de cubas vellas, que non cheas, e ceibamos un pardau preso nunha rede que tapaba un alcouve, achegamonos a beira do encoro cando ós primeiros regatistas, asemade que iles acadamos o Club Náutico de Castrelo onde aplaudimos ós deportistas, e saido o sol nosoutros marchamos (os pinchos pasaban a tarde)eso si, denantes fomos degustar o viño de J.Ramón, recen trasegado, asi e todo estaba ben bo.
  Alguns ainda tiñamos gana de andar e despois de xantar fomos por a outra beira do Miño, entre Barbantes e Laias.
  P.D. esta non conta para BOTIÑAS". Fotos de Castrelo de Miño. Fotos de Luisa aquí.
• 24 de febreiro 2008. Roteiro por Beariz. O cronista cóntao así:
  "Porque non o valía Verín
  Optamos por facer unha
  Ruta en Beariz
  Conducidos por Bernardo
  Onde non estaba seco
  Camiñamos en mollado
  Empuxando contra o dente
  Limpamos moi ben os pratos
  Todos ficamos fartos
  Aproveite. Vémonos na siguiente".
  Fotos aquí.-
• 10-02-2008.- Andaina polo Paraño. Así o conta o cronista: "Como subiu todo! É incrible o costa arriba que se poñen algunhas cousas, mesmo algúns sitios como os camiños do Paraño, subiu todo tanto que ata a participación nas camiñadas RILLAMILLAS esta en máximos históricos. Onte corentantos, hoxe trintantos. Poida que a todo isto axudase o día, especialmente belo, pero é de supor que o bo facer e a acollida RILLAMILLAS tamén ten parte nesta ampliación de clientes. É tal a boa marcha (cada vez máis rápido) do produto, que están xurdindo ideas moi interesantes para optimizar as ofertas, tal é así que acabamos cunha forte baixada, posibilitada polos beneficios acumulados durante toda a mañá, aire limpo do Testeiro, bocadillos caseiros de Maria e preciosa ruta a dicir dos accionistas, que felicitaron ao promotor alimentando igualmente o seu espírito.
  ¡Hai que manter a cota de mercado!" Fotos aquí
• 27-01-2008: 43 rillamillas camiñaron polo Camiño de Santiago, de Cea a Oseira, lembrando ó amigo Pepe Castro. Familiares e amigos de Pepe sumáronse cos rillamillas habituais... convertendo esta andaina na máis "multitudinaria" de toda a historia dos rillamillas. Fixo un bo día. Despois da andaina seguiu unha comida en Cotelas, onde 52 persoas compartiron mesa, mantel e sentementos. Un día emotivo e fermoso.
  
       O noso cronista cóntao deste xeito: "¿Memoria? Hoxe, día primaveral a pesar de estar en pleno inverno, saímos a camiñar unha especie de lexión romana, e aínda que hai moito RILLAMILLAS, o habitual é que sexamos unha guerrilla de galos. A ruta que pretendía ser relaxada e suave foino algo menos do esperado. Como é costume en RILLAMILLAS, a velocidade de cruceiro, sensacional: 14 Km. en 3 horas. E iso que o guía tiña unha lene coxeira...A organización que frecuentemente é... non é, neste día foi insuperable. A comida, que parecía ía ha ser triste polo feito de recordar a un amigo que xa non está, volveuse alegre como el era, o que me fai pensar que o non velo non implica que non estivese alí con todos nós, é máis, creo que cada quince días está na estación de autobuses para ir coa guerrilla ata onde faga falta. E é que as aparencias ás veces engánannos".
  
       Pilar Abraldes viuno así: "RILLA MILLAS, RILLA Millas, Rilla Millas…Ás doce e cuarto do mediodía deste domingo, vintesete de xaneiro, coroaron os novecentos sesenta metros da Serra da Martiñá os corenta e tres Rillamillas que subiron, subiron, dende Cea, e tocaron un dos ceos de Galicia.
        E aló, ben alto, cada quen contemplou o amplo e despexado horizonte desta atalaia que é a Martiñá. E máis dun lembrou ó Rillamillas ausente, que, vixiante, empurrou e deu alento.
        Camiñaron a presa polas carballeiras do tramo do Camiño de Santiago, entre a agua, a lama e a bosta; pegadas, sons e cheiros da Galicia da infancia dos que imos cumprindo anos. Ascenderon lixeiros, coa vista sempre na Martiña. E baixaron cáseque correndo, por atallos algúns, con Oseira como meta, obxectivo e premio, todo nun. Oseira, emociona sempre. Polo norte, polo sur, polo leste e polo oeste, por onde chegaron os Rillamillas.
        Compartiron xantar en Cotelas, compartiron sensacións, compartiron recordos.
        RILLA MILLAS, RILLA Millas, Rilla Millas… no contorno enteiro escoitouse esta voz, que o eco levou ata O Carballiño e ata Pepe Castro.
       Para quen escribe, queda este día, na súa memoria íntima, como o da primeira ascensión á Martiñá. Tan preto, tan lonxe. Pagou a pena".
  
       "... a beleza e a amizade son eternas..." (Bernardo) .
  
  Está claro que esta andaina foi especial.
  Fotos.                          Fotos de Luisa.
  
• 13-01-2008: 18 rillamillas, arrieiros, paragüeiros. Ruta dos arrieiros. Chovía. Por iso nos convertimos en paragüeiros. Camiños novos. Demasiado novos. Ainda que as follas do outono os cubriron, facéndoos mais suaves e levadeiros. O noso cronista cóntao así: "Volvemos, e para empezar saímos da estacioooooooooooooooooon de autobusessssssssssss ¡corre! chegamos ao Penedooooooooooo pasamos Cornedooooooooooo ¡non pares! tocamos Corval ¡UF! Logo dunha visitilla ao lagar e ao Pazo salimooooooooooos cara a Sagra, Trigas, Covela, Varón ¡rápido! Fixemos frechas para os rezzzzzzzzzzzzagados ¡marcha! subimos cara a Sona alcanzamos outra vez o Peneeeeeeeeeeeedo camiñamos polo centro de Carballiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiño e desbandada. 12 Km. Para dezaoito andaregos nunha mañá chuviosa, pero apenas nos mollamos: non lle demos tempo ás pingas de choiva.
  E como o pasamos? Pois depresa". Foto.         Fotos de Luisa.
• 16-12-2007: 12 rillamillas rillamillearon tempo e tempo. Longa andaina dos apóstolos. O cronista cóntao así: "Desde un punto de vista obxectivo, creo que ao guía desta camiñada deulle un ataque de ansiedade por ver tan próximo o fin de ano e saber que era a última ruta da tempada. O medo a un futuro incerto empúxouno a levarnos por todos os camiños posibles, non vaia ocorrer que non volvamos camiñalos. E isto converteu o paseo final, ruta 113, nunha xornada maratoniana de 20km, nunha circular que tocou o concello de Irixo á altura de Cangues, e que por Valfrio e Dornelas achegounos á parroquia de santa Uxia de Lobas, onde grazas á amabilidade da señora Celia visitamos a igrexa do mosteiro, explicándonos ademais como se fixo a I festa do ovo fritido no destro de devandito cenobio.
       Aconteceu tamén o primeiro accidente nunha ruta RILLAMILLAS e todo debido ao escaso mantemento que se fai das instalacións municipais no rural, por sorte todo quedou nun susto e unha ferida desinfectada co alcol que levaba un dos asistentes, o do cheiro xa é mais difícil de quitar sen unha boa ducha e unha lavadora, e é que o río non estaba para baños, nalgún punto xeado en toda a superficie. E seguindo pola súa marxe esquerda, baixamos ata Arcos, onde vimos o mural sobre o pulpo; e como se achegaban as tres da tarde corremos con ansia para chegar polo menos á segunda quenda do comedor.
  Isto así foi ¿o 2008? Quen o sa?". Fotos.
• 02-12-2007: Conta o cronista: "Fomos 31, camiñamos dirección Saleta e volvemos pola Pontarriza. Día seco e soleado. Hai centos de retratos. Pasámolo...".
• 18-11-2007.- Ruta circular por Ribadavia. 17 rillamillas, máis ou menos. Así a conta o cronista: "Agora que están de moda os cursos de perfeccionamento e reciclaxe, non estaría de máis facer un en RILLAMILLAS. Hai quen esquece que as condicións do tempo non nos baixan da burra de camiñar. ¡mira que terlle medo a néboa do Ribeiro!. O dito: hai que facer cursos.
  O caso é que houbo acordo e fomos para Ribadavia. Chegados á Veronza non había nin pinga de brétema e sí un fermoso día soleado. Así que a camiñar. Ó principio ruta urbana, incluso con escaleiras, cousa fina para quentar os xeonllos. Despois de furar por un carreiro enmarcado por valados, saímos a un mundo de costas que subimos a fume de carozo pasando sen pausa por Franqueirán e coroando o Man de Moura sen parar ata entrar no concello de Melón por A Ibia e rousando cara Ribadavia por a vella N120, zona esta de moito piche e mais lixo. Baixamos por un camiño a Francelos onde ó fin paramos a carón da ermida de san Xes. Outra vez en marcha para cruzar a vía con medo ó paxaro (AVE) e por a beira do Miño subimos ata a desembocadura do Avia seguindo por a súa banda e decatándonos de que era un ruta refrescante xa entrando en san Francisco, 10 cm. de xeo no chan e carambos de metro, chegamos de volta á Veronza.
  Remate en Barbantes, onde Cándido e Pili nos serviron un lacón con grelos e moitas máis viandas. Se alguén se marchou con fame foi por que quixo. Incluso se fixo un magosto tradicional, con frouma (nin tixolas, nin bidóns) lume e castañas sen picar.
  P.D. pena de conducir, a augardente era un pracer censurable". Fotos aquí
  
• 04-11-2007: Magosto rillamillas 2007. O bó tempo e o cheiro das castañas animóu á parroquia e xuntouse na festa máis xente ca nunca. 31 persoas estaban na línea de saída dunha andaina que percorreu os vellos camiños de terra de Cenlle, por entre viñas, por entre hortas, por entre mimosas... Fermosa senda... Un pouco de niebla pola mañanciña... E un pouco de sol despois... Pero temperatura moi agradable en todo momento.... Estaban os habituais... algúns primeirizos... xente de caminhantes de Vigo... Ó remate da andaina o amigo Soto improvisou un ximnasio e púxonos a todos a facer estiramentos... Todos os corpos e unha boa parte das almas agradeceron a sesión de ximnasia...
       Logo, para a comida, empezou a chegar xente e xente. Rillamillas xubilados. Familiares e amigos de rillamillas... Ata chegar a máis de sesenta persoas. Nunca se xuntaran tantos... O noso Presidente, Darío, emocionouse e empezou a decirnos "unhas palabras"... Logo o xantar: cocido,castañas, postre, café... Un forte aplauso para o noso amigo Pepe Castro... E logo guitarra, música, e festa... Todo en boa harmonía... Un día para lembrar...
       Pilar, que sabe andar e mirar, viuno así: "E a Vilar de Rei fóron os Rillamillas o primeiro domingo deste mes de novembro. Adentráronse polas terras de Cenlle que van dar onde o Miño discorre por unha das máis fermosas paixases do seu tránsito cara o Océano. Camiñaron, os Rillamillas, entre viñas dun Ribeiro que, aínda deixado a monte, emborracha màis aínda os sentidos neste outono de luces, cores, e calores. E así, gañados polo hedonismo de andar, foron quen os Rillamillas de facer altos no camiño. Vilar de Rei, A Lama, Ervededo-avituallamento privilexiado sobre o Miño-A Pena... fotografías incesantes para as retinas.

       Algo máis de trinta Rillamillas camiñaron a paso decidido. Á cabeza, os máis novos, que xa collen o relevo. As fadas, que non meigas, Lucila e Elena. Os correosos Pablo e Pablo Marino. E os serios, Lucas e Raúl, cada un ó seu. Houbo incorporacións amigas e queridas. Benvidas sexan e por moito tempo. Animou o anuncio do Magosto. Sentou, á mesa dos veciños de Vilar de Rei, á parentela menos correosa. Cocido, viño do Ribeiro, postres da casa, licores, castañas e, cómo non, as voces da terra, que tamén as dá o Ribeiro.

       Contan as crónicas que o noso cronista esperaba o desafío a propòsito da andaina dos Rillamillas polos seus dominios...

       A propósito. Os recén chegados somos, se cadra, algo pesados. Pero está ben eso de andar e mirar" .      Fotos aquí.

• 21-10-2007: Ruta dos callos. Cada ves está mais claro que "os rillamillas" é un grupo primeiramente gastronómico... e que ademáis, de cando en cando, se adican a camiñar... Hoxe, sen ir mais lonxe, o arrecendo dos callos que chegaba dende Corzos... atraeu ós feligreses e na parroquia rillamillas xuntaronse ata 22 persoas. Camiñaron. Perdéronse. Agatuñaron por unha cloaca para atravesar por debaixo da autopista... e finalmente chegaron, ¡todos vivos!, a Corzos. Alí agardaban os callos... Sete dos 22 foron xantar á casa, pero os outros 15 comeron e beberon en boa sintonía... Tal como estaba previsto... a paparota multiplicou o número de rillamillas...
  O cronista cóntao así: "Camiño de regreso, é a definición mais apropiada para a camiñada do 21 de outubro de 2007. Ao principio eramos un grupo de xubilados, vendo as obras do AVE e a autovia, fomos rexuvenecendo á vez que nos metiamos por unhas hortas buscando un camiño que resultou ser o mesmo que deixaramos uns metros antes, logo dun refrixerio na bonita casa da promotora da ruta (Angeles) sentímonos como adolescentes, e xa pasado Fontaiñas pasamos a ser nenos, rebeldes e aventureiros, saltando valos e coándonos por tubaxes cara a un destino incerto, logo de rirnos un intre e arrastrar as nádegas polos terrapléns, chegamos a Corzos onde a maioría quedou a gozar dos callos preparados por Paz e Manolo, máis dun co bandullo cheo durmiuse como un bendito bebe. Unha auténtica regresión ata a máis tenra infancia. Mimiños". Fotos aquí.
• 07-10-2007: Ruta por Beariz. Pili, a nosa mellor periodista, cóntanolo así: "…E mentres os valerosos Rillamillas do Camiño entraban, o domingo, na vella Iruña... os Rillamillas da Xirazga ascendían os cumios da Terra de Montes de Beariz. Tiñan ante sí as Terras de Montes do outro lado, Soutelo e a Lama. Deixaran detrás e ben abaixo Correa, Alén... con Doade e Beariz ó fondo, entre as brumas do outono, e o Faro de Avión e Pena Corneira, vixiantes dos camiñantes. Emprendían, sen sobresaltos, a baixada cara Santo Domingo, coa sensación de liberdade que propician os horizontes sen fin da montaña, A Serra, por onde centos de cabalos andan libres.
       Deixaron constancia do seu paso pola ermida e a mámoa de Santo Domingo, traspasaron as cancelas coas que as poucas xentes que quedan en Ricobanca se protexen dos animais. Lembrou Rodiño, camiñante xubilado de Fenosa, as veces nas que, na oficina do Carballiño, recibían o temido aviso de que alá, na Serra de Beariz, quedaran sen luz. A duras penas chegaban. Eran outros tempos, nos que os veciños se valían do muíño, agora restaurado, onde a ponte medieval. Os Rillamillas, toparon alí descanso o domingo. E de presa, de presa, chegaron ata a Portela da Cruz, nos límites de Pontevedra con Ourense Toparon os máis persistentes o camiño de volta a Correa. Seguiron outros ata Doade. “Non hai atallo sen traballo”, lembrou alguén.
       Moi boas sensacións està deixando a temporada ós Rillamillas recén incorporados. Xa somos máis. E seremos máis. O domingo, vinteún do mes que andamos, toca ruta por Garabás. A unha novata, Ánxeles, correspóndelle a honra de organizala, con Corzos como punto de partida e regreso. Hai callos de premio. Xa arrecenden...
       Por certo, os máis pequenos din que os temos olvidados. A ver se facemos algo."
  
• 04-10-2007: 7 rillamillas van nunha furgoneta Mercedes rumbo a Saint JEAN DE PIED DE PORT (FRANCIA) para darlle principio ó Camiño de Santiago. Dez días mais tarde chegan a Santo Domingo da Calzada, onde rematan por esta vez, e volven para a casa, coa idea de volver ó Camiño no mes de marzo, para seguir movendo os pes e o corazón de cara Santiago.
• 29-09-2007: Hoxe a familia rillamillas está triste, moi triste. Morreu Pepe Castro. Un bo amigo, moi ben querido na familia rillamillas. Como homenaxe e como pequena mostra de cariño para él e para toda a súa familia, poño aquí algúns dos comentarios que foron escritos no noso foro:
  "Rillamillas, hoy inicio nuestro mejor escalador de subidas, y buen amigo, CASTRO, su subida mas larga, en su caminata definitiva, tened confianza en que una vez más va a salirse con la suya para conseguir llegar a la meta, como otras muchas veces lo hizo, nuestro mejor recuerdo para EL, y nuestro acompañamiento una vez mas, CASTRO, los rillamillas estamos a TU lado, en esta nueva andaina, esperamos que alla donde llegues dejes bien alto a los Rillamillas. CASTRO, estamos todos contigo y con Tu familia...".
  
  "Sempre coa teima de non parar "veña camiñade que nos arrefriamos, non vos paredes". E segues, agora dáseche por comezar antes que ninguén a única ruta que temos programada no noso calendario, aínda que sen data definida.
  Chao, compañeiro Pepe, ata a próxima."
  
  "Un domingo que non tocaba roteiro foisenos o amigo Pepe Castro. Saiu só e colleu o camiño das estrelas sin esperar por ninguén. O próximo verán, alá polo San Lourenzo ,subiremos outra vez ó San Trocado para esculcar o ceo por se apareces detrás dalgunha. Sempre camiñarás connosco polas corredoiras e faremos un brindis polo amigo despois dos ágapes dos rillamillas. Algún día camiñaremos xuntos outra vez polos roteiros da eternidade".
  
• 23-09-2007: Ruta por Piñor. Así a conta o noso cronista: "¡Que ben nolo pasamos andando! E que bo tempo fai este mes de setembro. Para exemplo este domingo: sobre as 10 da mañá un tempo buenísimo para camiñar cunha ducia de amigos, ás 11:30 aproximadamente, fixo un tempo estupendo para perderse (axudados polo mantemento da ruta e polos matices RILLAMILLAS) pasadas as 13:30 o tempo era ideal para irse a comer logo duns fermosos 14 Km. A tarde trouxo un tempo variable; bo para a sesta, bo para o cafeciño, bo para...
  PD.Ruta moi recomendable, aínda que, necesita un mellor mantemento". Fotos
• 09-09-2007: Andaina por terras de Silleda, que o cronista conta así: "Cada comezo de curso é unha ledicia, atopámonos outra vez cos nosos amigos con outros novos e con algún repetidor, pero tamén unha magua, xa que o verán pasou, somos máis maiores, e o desempeño ha realizar máis esixente, o primeiro día foi duro, bastante duro, a calor do verán aínda axexa e os corpos piden rebumbio e non laboura. Neste primeiro día déullenos ha saber o horario do curso coas materias máis importantes: Coñecemento do medio (espectacular neste caso) e Gastronomía, posiblemente o prato forte do día. De todas as maneiras e a pesar da cantidade de CARNE posta no espeto cumprimos como bos alumnos, empezando o curso cunha ruta moi lucida.
  Pero ollo non nos durmamos nos loureiros" Fotos.
• 10-agosto-2007: Andaina nocturna extraordinaria, que o noso cronista conta así: "Xa somos maiores, saímos de noite e deitámonos tarde. RILLAMILLAS medra a pasos axigantados e para mostra a II extraordinaria feita o día 10 de agosto de 2007, unha nocturna cun poder de convocatoria abafador, 28 comensais na cea ao aire libre organizada no mesón Lembranza de San Amaro, e 24 asistentes á camiñada nocturna, certo que fallou xente notable de RILLAMILLAS motivos? Ha saber, pero estaban outros non menos importantes como Luisa e familia, achegando todo o necesario para facer unha gran queimada, incluíndo un portátil co conxuro e fotos de distintas andainas para facerlle a boca auga a mais dun.
  A ruta elixida consistía en saír do aparcadoiro do castro de Sanciprian de Las (a Cida) cruzar o castro de oeste a este pola calzada central, baixar cara a Ourantes e subir polo camiño do santo ata a capela do monte San Trocado, observar as Perseidas, queimada e volta ao comezo pola pista asfaltada. Dado a hora de inicio 01:00 acordamos repartir o grupo (estilo familia real) para que sempre quede alguén en caso de emboscada; 13 andaregos seguimos o plan previsto mentres outros 11 subiron doutra banda.
  San Lorenzo non nos obsequiou con gran cantidade de estrelas fugaces pero si cunha noite cálida e doce (especialmente a queimada). A festa do Lago foi o broche a unha xornada inusitada.
  P.D. tomamos nota do do chocolate con churros (grazas Zalo por achegar ideas) .Coa venia".
  E LUISA respostoulle así ó cronista: "Anda o conto estes días de que no Castro de San Cibrao se avistaron unhas sospeitosas luceciñas a altas horas da noite. Que se mobían dunha forma moi rara,andaban dun lado para outro, en círculos, da diante para tras...Parecía que non sabían para donde tiñan que ir!..parecían confusas!!. Pero de repentente!Seica se avistou umha luz máis grande, máis luminosa ca todas as demais,fixo que todas se puxeran a fila e a camiñar. Contan que sabía do camiño...contan que é o seu lugar. Esta luz guiou a todas as demais por entre casiñas redondas,entre sendeiros de pedras nos que poideron percibir as falas,as risas,os bicos,os cheiros...dos nosos ancestros. Camiñaron entre o poblado sen presa,con gañas,sen medo, con forza...percibindo,sentindo... Estas luceciñas din que foron camiñando ata o monte que se chama Santrocadro. Ali cóntase que asentaron e que se viron ata o amencer, logo desapareceron,e non quedou nin rastro!! Solo o que se conta,o que vai de boca en boca. Hai quen di que era a Santa Compaña!!! Hai quen dí que non ía á busca de ningunha ánima escarriada. Din,que só ían ver as bágoas de San Lorenzo.
  O agradecemento a Xano,o noso guía,que foi quen fixo posible este noso camiño, e tamén a Zalo e mais María que non dubidaron en acompañarnos a pesar das distancias.
  XA FALTA MENOS PARA O NOVO CURSO...APLICARSE" .
  Finalmente ZALO apuntalou o tema con este breve e sabroso comentario: "Coa ilusión que algúns lle poñedes á cousa esta non haberá camiño que se vos resista. Nin de día nin de noite. Apertas a todos". Fotos
• 25-xullo-2007: Andamillas por Oseira. Así o conta Pili, a nosa periodista:
       "Mércores, vintecinco de xullo. Día fermoso. Segunda andamillas familiar. O noso destino, Oseira. Madrugamos. Ás nove e media, na estación de autobuses. Alí estamos Ánxeles, Xabier, Lucía, Lorena, José Luis, Belén, José Antonio, Mariam, Luisa, Rita, Rubén, Pablo, Rául e Pili. Catorce. Estupendo. Collemos os coches e tiramos para Cea Ó carón das piscinas, está o punto de partida da nosa tirada, pola Vía da Prata, Camiño de Santiago.
       Pouco antes das dez e media, emprendemos a ruta. O ceo está sorprendentemente azul. Pisamos a lama formada tralas chuvias recentes. As carballeiras do camiño dannos a sombra agradecida. A Martiñá, a serra, vainos guiando. A auga fresca dos manantiais destas terras altas sacia a sede dos rillamillas.
        Pastan as vacas da montaña nos prados. Xunto a elas, as ovellas. Falámolles ós nenos da importancia do noso medio. Cánto mal fan os incendios. E os muíños, os aeroxeneradores desa enerxía eólica que nos invade. Xa non se libra a Madanela.
        O camiño propicia relaciòns. Qué lle pregunten a Xabier…
       Á altura de Pieles, temos as nosas dúbidas. Fáltannos Juan e Marcelo, que, por dúas veces, inspeccionaron a ruta. Luisa e Rubén experiencia e memoria, deciden ben. Mantémonos à marxe da estrada e volvemos atrás no tempo. Cruzamos Ventela, unha aldea totalmente abandonada. Marcharon as sùas xentes. Deixaron as casas os enseres. “A terra quere pobo”, di Xosé Luis Barreiro Rivas.
       Oseira anúnciase. Bordeamos o antigo muro do mosteiro que se nos aparece; de súpeto. Emociana sempre.
       É a unha da tarde. Qué ben se portaron, unha vez máis, os pequenos rillamillas. Agora, os camiñantes teñen sede e fame. Arrecenden os pementos da señora Conchita, da Casa Escudo. Xantamos na área recreativa, o pé do Arenteiro. É un ambiente agradable. Compartimos mesa e mantel -Ánxeles, estás en todo- e as claudias, do Regueiro, en Mariñamansa, na capital, e de San Clodio, no Ribeiro. Saben todas.
        Temos presa. Quedamos en que repetiremos cos Rillamillas que faltan. Espérannos o mosteiro, o museo Liste e a fervenza que tanto lle gusta a Luisa.
        Juan, non te libras. Estiveches con nos ó comezo, durante e ó remate do camiño". Fotos de Luisa
  
• Saída especial os días 13-14-15 de xullo de 2007. Rutas pola costa. Base de operacións en Beluso (Bueu). O cronista cóntao así: "A extraordinaria": "Excepcional, non polo feito de pasalo moi ben, que iso en RILLAMILLAS é o habitual, se non por ser unha saída extraordinaria, fóra de calendario e con moitas novidades, por iso é polo que máis que unha crónica isto sexa unha historia do acontecido. En primeiro lugar a hospitalidade e preparación para o fin de semana por parte de Manolo e Paz raiando a perfección, a camaradería e bo ambiente na xornada do sábado que foi unha especie de exercicios de convivencia, con ruta pola costa (aquí podemos indicar o único fallo de todo o fin de semana, darnos a volta sen parar a tomar unhas cañas -pregunten a Zalo-) Na sobremesa chegou o noso gran Presidente integrándose no grupo. Pola tarde praia e montaxe de tendas, aquí incorporouse Pepe e fóronse tres amigos de Vigo que tiñan compromisos para o domingo. A noite trouxo charla, queimada (cun conxuro memorable) cambios de parella e coa noite avanzada choiva moita choiva, pero as tendas responderon ben, de feito Darío non se mollou nada! aínda que estivo a punto. O domingo amenceu sombrío, pero tras un opíparo almorzo fómonos a facer outra ruta, neste caso de interior por fermosos camiños e o tempo mellorou de tal xeito que rematamos comendo unha fenomenal paella a beiras do mar, finalizando o día na praia da Tulla. A grandes liñas esta foi a historia da primeira extraordinaria RILLAMILLAS que se podería catalogar como fin de semana de PAN e CIRCO é dicir ben comidos e ben divertidos". Fotos.
• 23 de xuño de 2007: Rotundo éxito do I andamillas infantil, xuvenil e familiar. Unha idea: xuntarnos para convivir. Unha data: 23 de xuño ás 9:30. Un lugar: o de sempre, estación de autobuses do Carballiño. Unha ruta: a mellor que temos na comarca, a que vai de Carballiño a Pazos de Arenteiro. Unha organización xenial: ningunha organización visible. Un detalle esencial: non chove, fai un día fermoso. ¿Aparecerán os camiñantes na hora e lugar marcado? ¿Seremos tres, seremos cinco....?... E chega o momento. Yeni foi a primeira en aparecer. Logo foron vindo outros. No Muiño das Lousas sumáronse dous mais. E en Godás outros dous. ¡Éramos mais de vinte camiñantes!. Alucinante. Rosa, Lucía, Rosi, Juanpe, Jeny, Pili, Raul, Pablo, Rita, Rubén, Virginia, Pedro, Gemma, Marce, Sara, Iria, Bea, Rita, Elisa, Juan, Carmen, María... Non sei se se me esquece algún... Rita e Rubén foron dous pilares fundamentales para a organización da andaina. Rita púxose na cabeza e dirixiu con temple e maestría. Rubén iba na cola coidando de que naide se quedase descolgado. Polo medio andaba Marcelo que tamén axudaba en todo o que facía falla. Todos os participantes colaboraron e todo foi perfecto. Ou case todo. Pois, por poñer algún pero, podemos deixar constancia de que no tramo entre o Muiño das Lousas e a Ponte de Godás estaba o camiño sen limpar, cheo de ortigas, silvas e outras herbas de mal vivir que nos puxeron as pernas todas acribilladas... Pero os nenos e nenas aguantaron o tipo coma campeóns. En Moldes paramos para comer un tente en pé. En Cabanelas bebemos e refrescámonos nas varias fontes que alí hai. E en Pazos xantamos os nosos bocatas, bebemos, e incluso tomamos xelados... Logo viñeronnos a buscar en coches... E todo resultou perfecto. Un día redondo. Ver fotos.
• 17 de xuño de 2007: remate da tempada con andaina e comida na casa de turismo rural de Figueiredo (San Amaro). 18 rillamillas. Ben. Así o conta o cronista: "Exame de final de curso. 12 alumnos avantaxados presentáronse á última proba para examinarse de Física: ¡aprobado! todos en bastante boa forma, Meteorología: un aprobado raspado,tiñamos o dia pouco despexado, Gastronomía: Cum laudem, aos churrascos e cocidos do ano súmanse os patés (e tamén alumnos de novo ingreso). Logo de facer a media ímonos de vacacións cun aprobado alto.
  Despedímonos ata o 9 de Setembro do 2007 con intención de regresar aos camiños, para descubrir e aprender novas cousas, que moitas quedan, pois se di de Galicia que cada árbore ten unha lenda, cada pedra garda un tesouro e cada casa é un mundo. E de Galicia, Carballiño é". Fotos de Luisa.
• 10 de xuño de 2007: Roteiro pola illa de Ons. Así o conta o cronista: "Abriuse a época dos grandes descubrimentos, iniciándose co coñecemento da illa de Ons a cargo de RILLAMILLAS Orcellonenses e Ribeiroenses. O equipo dirixido con decisión e aptitude polo gran capitán tomou terra en Punta dás Dornas o 10 de Xuño do ano 2007. O descubrimento abriu novas rutas e foi de suma importancia na orde socio ambiental dado a facilidade para comunicarse e tratar cos nativos, incluíndo encontros con animais salvaxes, algún destes ata lles acompañou mentres facían o recoñecemento, que se prolongou durante bastante tempo para tomar notas fotográficas dos distintos miradoiros, pozos, fontes, praias... E sorprendidos pola natureza atopada allende os mares o grupo emprendeu o regreso cunha mar embravecida, con ondas que nalgún momento pasaron sobre as súas cabezas, pero o azar quixo que todo chegase a bo porto, sendo este o de Bueu e coincidindo coa festividade do Corpus o que axudou a propagar a noticia do descubrimento, mentres a unidade, venturosa, pensaba en acometer novas empresas". Fotos de Luisa aquí.
• 3 de xuño 2007: Os rillamillas participamos na andaina de Esgos e na andaina de Muiños ou do Xurés. En ámbalas dúas con éxito. Por certo, que as crónicas contan que a primeira muller en rematar a andaina do Xurés este ano foi unha rillamillas (Luisa). Fotos da andaina de Esgos.
• 27 maio 2007: ¿Houbo andaina?
• 26 de maio 2007: Andaina de Allariz: 50 km. Alí estivemos, entre outros, os rillamillas (Bernardo, Ignacio, Luisa, Gonzalo e Juan). Botamos de menos a outros, como por exemplo ó sr. Francisco. Foron varios os camiñantes que nos preguntaron por él. Todos rematamos os 50 km da proba, sen problemas. Este ano non fixo calor, a diferencia do que ocurrira no ano pasado. Por eso todo foi mais doado. Bernardo recibiu como agasallo unha camiseta da Andaina na que ía gravado o seu nome. Esto soio llo deron ós grande heroes que facían por décima vez a proba, é dicir a aqueles que estaban xa na 1ª andaina de Allariz, fai dez anos, e que non faltaron a ningunha das que despois se foron celebrando. Constancia. Perseverancia ... Gonzalo fixo a súa 5ª andaina.
  Connosco camiñou tamén Roberto, igual que o fixera na rota dos Carboeiros. Tamén nos topamos con xente do grupo dos caminhantes de Vigo, como Iovana. O cal foi unha grata sorpresa. E falamos con outra moita xente. Se os tivera que nomear aquí un por un ... non me chegaría esta folla... Aquí están algunhas fotos.
• 19 de maio de 2007: I CAMIÑADA DE MONTAÑA. Rota dos Carboeiros. 50 kilómetros. Saida ás 9:15 da maña na área recreativa do Torrón, en Castrelo do Val. PRIMEIRA ETAPA: 22 km, con remate en Campobecerros. SEGUNDA ETAPA: 21 km con remate en Castrelo do Val. TERCEIRA ETAPA: 7 km, circular, con remate en Castrelo do Val. Entre os soios 17 que heroicamente rematamos a proba contábanse tres rillamillas. Fotos e crónica aquí.
• 13-05-2007: Contra o cronista que ... "Concello de San Cibrao das viñas, parroquia de San Miguel de Soutopenedo, 13 de Maio. 3 Persoas distintas camiñamos simultáneamente como un ser único: o trillamillas; e fixémolo partindo da Boutureira, empezando pola ruta C, completando a B (Boutureira outra vez) tomando para rematar a ruta A, e como bos RILLAMILLAS ao revés da sinalización, o que nos complicou algo o seguir esta última ruta. Os camiños leváronnos polos pobos de Outeiro Calvo, Laxe e Rego onde vimos os seus pazos; achegáronnos á capela de san Roque e ao río Barbadás para ver os seus muíños. Todo iso adobado cun bo tempo que nos deu auga, sol, vento nas costas e na cara. Como un auténtico tripartito (o momento manda) rematamos os 13 Km. e puxémonos de acordo en que o pasamos pipa despexando corpo e ánima". Veleiquí a raza e a coraxe incomparable dos rillamillas... heroes. Por iso iste grupo é inmortal... E sobrevive en calesquera circunstancias... adaptándose ó que faga falla... Fotos de Luisa
• 29-04-2007: 14 rillamillas buscaron (e toparon) ouro nas Médulas. Así o conta o cronista: "¿Medo ás Médulas? ¡ca! Como as pebidas de ouro, escasos pero brillantes ¡que bén o pasámos!". Fotos de Luisa. Fotos de Diz.
• 15-04-07: Ruta por Paraños. Debeu ser apaixoante. Así a conta o noso cronista: "Carballiño 15 de abril 2007. Un grupo de once avezados exploradores tomamos camiño cara ao leste da provincia de Pontevedra, seguindo ao gran Bernardo entramos en terra de montes onde, logo de parlamentar coas xentes de Paraños, empezamos unha ruta que, pola beira do río Xabriña e con marcha filarmónica levounos ata un prado de difícil saída, baste dicir que alí estaban os restos do esqueleto dunha vaca incapaz de saír, pero conducidos polos guías locais (desbrozadores ocasionais) Karina, Cris, a amiga Tea... E con Sendín á cabeza saímos por un paso aberto nas silveiras. Cruzados unhos casales con cobras e petos de ánimas, chegamos á Lamosa onde vimos varias eiras para o traballo da cera, aquí xunto ao santuario da Virxe dos libramentos, o grupo separouse para, mentres uns facían xestións oficiais outros visitaban un lagar da cera (lagar curioso e lugar precioso). Reagrupados en Paraños, comemos xunto ao río Xabriña, sentíndonos como auténticos Marco Polos pola ruta da “cera”". Fotos
• 01-04-2007: Ruta por Partovia. Camiño dos arrieiros. O cronista relátaa así: "Fixemos unha ruta tipo cadeneta (varias circulares unidas) enlazando fermosos camiños por o val do Carras, usando incluso o campo a través e vendo parte da futura ruta dos arrieiros, é triste que tapen con zaorra as relleiras feitas por os carros dos arrieiros nun camiño que leva o seu nome, por o demais 13 andaregos (falten ou veñan levamos un tempo que sempre somos 13) pasámolo ben guiados por os amigos Tato e Dario neste 1 de Abril, Domingo de Ramos".
• 18-03-2007: Unha fermosa ruta polo concello de Cotobade. Sol radiante. 10 rillamillas. Tres guias magníficos. Camiño. Muiño. Mulas amigas. Vacas pacendo pacíficamente. Lameiros verdes verdes. Unha subida "pindia". Fermosas vistas dende o alto. Baixada relaxante. Apoteósica explicación de Chato acerca da formación dos petroglifos. Dudas acerca de se faciamos outro cacho da andaina. Decisión afirmativa. Baixada sobre auga de cara o río Lerez. Auga limpa no río: sorpresa. Limpia cristalina. Subida longa polo camiño de volta. Chegamos ós coches pasadas as duas: cansos, pero contentos. E logo unha comida. Tarta de cumpleanos para Marga. Grata sorpresa. Risas. Un día para non esquecer. Fotos aquí
• 04-03-2007: Estupenda ruta polo concello de Vilamarín. Disfrutamos do río Barbantiño. Fotos aquí.
• 18-02-2007: Por fin fíxose a ruta, mantendo así a sagrada tradicción dos rillamillas de sair cada 15 días, pase o que pase. Este é o sabroso comentario que o noso cronista fai dese roteiro: Malia o entroido e o bulir para evitar a loita vulpécula, 5 amiguiños acudimos a cita para camiñar o PR-G4 Camiño Real de San Pedro de Rocas. 42’ de desprazamento por cortesía de Chato e postos no punto de partida, para, por un camiño que ningún coñeciamos pero moi ben sinalizado (felicitar o concello de Esgos- ou a quen corresponda- por o seu mantemento) e de unha grande bonitura, achegarnos o mosteiro de San Pedro de Rocas, case metade do percorrido, onde fixemos un alto para que a compañeira Marga nos iluminase co seu capital-cultural a igrexa do cenobio. Despois desta precisa parada seguimos subindo cara Quintas do Monte, onde xa notamos o aire entroideiro que nos recordou que no grupo habia trouleiros o que nos fixo baixar mais a presa cara Esgos para que chegaran a tempo ás súas comparsas e poder facer o desfile da tarde, rematando unha xornada de gran valor.
  O RILLAMILLAS existe ¡xente de pouca fe!" Fotos aquí
• 04-02-2007: A ruta coméntaa así no foro "Cerraportelos": "Ali estábamos 10 rillamillas na parrillada de saida,para un roteioro corto. Rodas novas,frenos revisados,motores a relentí... Todo a punto! Cando se ia a dar a saida. PLAFF!!!! Un rillamillas tubo un pequeno roce con outros. Que si se facía trampa,que si había que respetar as datas, que si tiñamos que ver ben os semáforos, que si había que ter conta nos cruces... Esto fixo que se nos retrasara un pouco a saida. Chegados a un acordo dispuxémonos a facer o roteiro, por certo, un roteiro moi desexado por un dos rillamillas mais veteranos, o roteiro a Corneda. Fomos por a Gouxiña,pasamos por Souteliño todo moi normal e tranquilo ata que chegamos a Campeliños donde un dos compañeiros resultou ser moi coñocido na zona. ¿A que se debería?. Pillin,pillin... Iste rotiro decidímolo bautizar co nome de "O roteiro da ex de Mon..." Ó final resultou mais longo do previsto. Pero coma sempre pasá molo moi ben, moi ben, moi bennnnnnnnnnnn..
  BIKIÑOS E A SEGUIR PREPARANDO OS MOTORES"    Fotos de Luisa.    Fotos de José Antonio.-
• 21-01-2007: O noso cronista comentou así a ruta: Tal cual se dixo así se fixo. Coches na parrillada dos Hermida, e andando cara Soutelo pero pasada a Mesa dos Bispos torceuse cara o Marcofan e por pistas llanas e con moita parsimonia (non parecíamos o RILLAMILLAS) seguimos con sosego pasando por a Chancela (mámoa) e pasando o petroglifo( ou reseña de unha morte dos anos 50 séculoXX- según o amigo Diz ruta do 6 – 11 – 05) e o río Magros, encaramos a costa ata o portelo da Fenteira (808 m.) onde fixemos un alto o pe do ídolo alí existente, que data da época dos vigilantes dos incendios DC. Camiño de Sonelle botamoslle salsa RILLAMILLAS (toxos, camiños sin salida, ríos de auga fría…) que é o que nos gusta, e chegando a Sonelle o cheiro a comida e a hora fixonos coller trote RILLAMILLAS por eso nin paramos a falar con unha veciña que se alegraba de ver xente por o barrio é que ainda nos quedaba algo para completar os 18Km da camiñata. ¿Xa sabedes como o pasamos? Pois eso.
• 07-01-2007: Primeira ruta do ano. Así a comenta o cronista no foro: "A ruta de hoxe inda que fora de tempo tivo unha atmosfera navideña, primeiro consenso (¿) entre os quince presentes cando se acordou cambiar a ruta prevista, incluindo cambios sobre a marcha (en Moldes acordouse ir a Groba e de aquí a Nonás). Non nos amolou a chuviñada de toda a mañá, nin siquera desorientarnos nun lameiro entre Boborás e Almuzara, nin o malestar do corpo despois de un tempo parado, mesmo nos recibiron con foguetes en Astureses, tamen nos acercamos a Fondo de Vila a ver un presebe con idea de montar un posible Belén. Fomos tan buenos que os Reis Magos nos deixaron un agasallo en forma de visita e compañía de catro amigos do Club de Caminhantes de Vigo. Pasamolo divino". E Zalo, un cos caminhantes de Vigo, deixou este fermoso comentario: "Fantabulástico día o que pasamos hoxe convosco!!. Grazas por acoller a estes camihantes descarriados e nos pasear polas vosas terras e polas vosas tabernas. Non sabemos de maneira mellor de pasar un domingo. Isto non pasa en Alemania!!. Haberá mais días. Apertas para todos!!" Fotos de Luisa E aquí tedes un fantástico RELATO desta ruta, escrito por Zalo.
• 17-12-2006: ruta por terras de Beariz. Fotos de Luisa
• 03-12-2006: Foi unha ruta invernal. Cóntanolo o cronista: "Alguen dixo: hai que mollarse. Pois eso fixemos pese ós nove paraugas. Acordouse suspender a parva na casa do amigo Tesouro o que causou a retirada de algun dos presentes, os que nos agarramos o pau do paraugas fixemos unha camiñata corta e rápida para poñernos pronto o acolleito.Pasamolo coma sempre pero mais humedos".
• 19-11-2006.- Ruta do viño novo. Así a conta o cronista: "Empezamos con auga, terminamos con viño, e nada de chuvia por o camiño. Incríble ¿verdade? Pois esto non e nada, houbo mais sorpresas como a de facer unhos tres kilómetros totalmente novos incluindo unhos 400m por carreiros de xabaril que nos deixaron o pe do Puzo dos Fumes e todo esto malia camiñar por unha ruta clásica do RILLAMILLAS (Moldes vainos nomear fillos adoptivos) A propósito moi perigosos os tramos de madeira no Puzo dos Fumes que estaba espectacular por o caudal do rio, e o viño de Cabanelas vale para escribir unha novela ¡canta tinta! Só fomos cinco e pasamolo, si señoras-es, moi ben". Fotos de Luisa
• 05-11-2006: Andaina por Cenlle e Magosto. Este foi o comentario do cronista: "Moi ben o equipo técnico que fixo o montaxe das fotos que nos acompañaron mentras comiamos, moi acertadas as rutas escollidas: unha urbanita, outra sen camiños e unha mais fora de Galiza, para que se vise todo o que abarca o RILLAMILLAS ¡excelente! Por certo nas fotos de grupo de final de magosto (05 - 11 - 06) vense caras de cansancio ¿que foi? por moito RILLAR ou por as MILLAS feitas". Fotos.
• 22-10-2006: Estaba previsto un roteiro pero tivo que suspenderse porque chovía e chovía sen parar, coma se o ceo estivera roto. O Cronista cónato deste xeito: "Según as miñas fontes a ruta do 22 - 10 - 06 presentaronse 5 RILLAMILLAS (valentes) un deles con tanta ansia que foi media hora antes, e vendo que ainda non habia ninguen e escampara aproveitou para facer unha camiñata por a zona do mutis pisando parte do foro. Os outros catro chegaron a sua hora e despois de escoitar o presi e facer unhos minutos de cortesía por si viña alguen mais, marcharon por a parte das Pingueiradas , Arroida e Bategada para chegados a Augas de arriba voltar para casa completando unha pequena ruta pola zona de Ningurestan ¿pasarono? seica unha choiva de ledicia".
• 8-10-2006: 14 rillamillas saímos das termas da Chavasqueira (Ourense), subimos a Velle, cruzamos pola presa, baixamos a Outariz, cruzamos a pasarela, e volvemos a subir ata chegar de novo á Chavasqueira. 16 km arredor do río Miño. Unha boa andaina, na que non pasamos frío. Destacar a participación da rillamillas mais nova (debe andar polos 8 anos) e dun dos rillamillas máis vellos (Francisco, que xa pasa dos 70). No medio estábamos tódolos restantes. Fotos de Ourense.
• Domingo día 24 de setembro de 2006: Roteiro de Carballiño a Corneda, ida e volta. 16 km. Choveu. E logo volveu chover. E non parou de chover. A auga non enrugou ós 13 rillamillas que, parachoivas en ristre, seguimos os pasos raudos e veloces do Sr. Francisco... ata que nos perdemos de vista... e logo volvemos por onde millor nos pareceu. Un día mollado ... pero fermoso. Fotos aquí.
• Día 16 de xullo do 2006: Peche do curso 2005-2006. A tempada foi longa. As notas boas. O cronista comentou o peche deste xeito: "Hoxe xuntamonos, entre os que fomos andar, os RILLAMILLAS xubilados, os que viñeron xantar, e os futuros RILLAMILLAS, mais de 12 e menos de 20 almas para fextexar o peche do curso e de paso ensalzar a organización RILLAMILLAS que é (por suposto das millores) do tipo goma, moi elástica, pois deu para camiñar, para celebrar un cumpleanos, para bañarnos, para falar, para cantar (cancións de culto no grupo: camino verde, una piedra en el camino….). En fin, unha xornada chea, rematada cerca das 23 “o clo”. E esto acabou pero como escribiu o poeta: “¿que me espera a la vuelta del camino? Una fuente, un castillo, tal vez que continua el camino”. Que non e pouco. Vémonos en setembro para pasalo como acostumbramos, efectivamente, MOI BEN". Fotos do peche da tempada aquí.
• Día 25 de xuño de 2006: Soio catro rillamillas se presentaron na saída. Pero foi coma sempre unha ruta fermosa. E os catro andantes cabaleiros/as pasárono moi ben. O cronista comentouno no foro deste xeito: "4 RILLAMILLAS disfrutamos do palleiro, porque mais que andar fomos calcar na herba, e entre feixe e feixe gozamos dunha mañá serena, a única brisa que notamos foi a que xeraban as bolboretas movendose en gran cantidade o noso lado. Tamen tivemos tempo de falar da maneira correcta de abrir unha lata de sardiñas das abre facil: agarrar forte coa izquierda e tirar coa direita, agarrar forte coa direita e tirar coa izquierda, tirar coa anilla e usar un abrelatas...e como quitar as manchas de aceite posteriores (o debate quedou aberto). Xa sabedes como o pasamos os RILLAMILLAS: moi ben". E unha rillamillas envioume por mail este comentario: "A ruto levouna Xano e fomos hacia Longoseiros, Enfesta, Eixan... pasamos por fondo de Cima de Vila... Levounos por un tramo a pe de rio que é moi bonito, ensinounos o porquiño de pedra e falamos de moitos temas (moi interesantes por certo). Vimos moitas mariposas, e hasta atopamos a cáscara dun ovo dalgun paxariño. Foi unha maña moi tranquiliña. Por certo seica era a última andaina da temporada, pero xa falamos de organizar outra para rematar a tempada xa que faltou moita xente, e non se pode rematar así". Fotos de Luisa.
• Día 11 de xuño de 2006: cinco rillamillas fixeron unha ruta por terras de Carballiño e Moldes. E outros catro rillamillas fomos á andaina da serra do Xurés.
• Día 4 de Xuño de 2006: éxito rotundo dos rillamillas na 3ª andaina Cidade de Ourense, de 42 km. Fixo un día de sol e calor. Soio remataron a proba 121 dos máis de 400 participantes. Os rillamillas cumpliron os seus obxetivos. Ignacio, Suso e mais Juan chegaron ata o final dos 42 longos km da andaina. Foto
• 28 de maio de 2006: Os rillamillas estabamos convocados coma sempre ás 9:30 na estación de autobuses para facer unha nova andaina. E sucedeu un feito inédito, pero que ennoblece ós rillamillas e que nos enche de orgullo: soio apareceu a persoa que estaba encargada de guiar esa ruta. Naide mais. A pesar diso, o feito de que o guia non fallase, ainda que lle custou ir e que tiña moitas outras cousas que facer, é algo moi de agradecer. E outra cousa alucinante é que, seguindo a filosofía rillamillas, a ruta fíxose igual, pois a ruta mantense cada quince días vaia mais xente ou menos... O guia e cronista camiñou en compañía da súa amiga soidade, e cónstame que a súa muller non sentiu celos... E contounos a etapa no foro con estas sabrosas palabras: "Este Domingo pasado fixose unha ruta aprobeitando cachos de rutas marcadas por ós concellos de Carballiño e Boboras, e outras marcadas por RILLAMILLAS (montes do moucho) unindos con camiños, carreteras e incluso o ferrocarril, dando lugar a unha circular de mais ou menos 12 Km, pasando por Longoseiros, Gódas de Arriba, Enfesta, Eixan, Montes de Franza, Medela, Vilar e volta a Carballiño (RUTA DE moitas RUTAS). Pero si por algo pasa a historia é por ser unha das rutas de menos afluencia de persoas: un servidor e a amiga Soledad.Vese que a falta dos pesos pesados (defendendo o pabellón en Allariz) e o moito calor ¡acobardou! os RILLAMILLAS. E andivemos un chisco e oimos o son do camiño (a compañeira é realmente silenciosa, ainda que moitas veces moi agradable) e vimos sitios curiosos coma unha pena que mesmo parecía o traseiro dun porco, e pasamolo moi BEN eu e a amante inoportuna (sig. SABINA)"
• DIA 27 de maio 2006: 5 rillamillas (Francisco, Bernardo, Luisa, Gonzalo e Juan) participamos na andaina de Allaríz: 50 km en doce horas. A primeira etapa, de 16 km, foi fermosa e levadeira. Pero a segunda, de 22 km, fíxose larga, moi larga. O calor empezou a apretar. A subida que hai despois do Rexo presentouse cando levabamos máis de 20 km nas pernas, cando os reloxos marcaban as 14:30 horas e cando os termómetros falaban de 37ºC... Todo esto xunto fixo que esa longa subisa se puxese moi costa arriba. A posterior baixada camiño de Allariz, pasando por Aguasantas, tamén se fixo longa. En troques, a derradeira etapa, de 12 km, resultou moito mais levadeira.
       O calor fixo mella na xente. E dos setecentos e pico que empezaron soio rematamos cento e pico. Pero o pabellón dos rillamillas quedou moi alta, pois completamos a proba o oitenta por cento dos rillamillas que a empezamos. Foto
• 14-05-2006: Ruta polo río Arenteiro, subindo pola marxen esquerda e baixando pola orela dereita. 16 km, máis ou menos. Moi bo día para camiñar. Fotos de Juan. Fotos de Luisa.
• 30-04-2006: Roteiro Lago de Sanabria. Dificil, pero fantástico. Unha andaina das que crean aficción. O Parque Natural do Lago de Sanabria foi creado en 1978, anque está protexido dende 1946 como Sitio Natural de Interés Nacional. As súas 22.345 Ha. engloban unha paisaxe dominada polas serras Segundera e Cabrera, e foi modelada pola acción dos glaciares da Era Cuaternaria. Dende Pena Trevinca (2.124m) desprendianse varias linguas de glaciares de impresionante tamaño que , o retroceder polo quentamento do planeta, deixaron ó descuberto profundos vals en forma de U, numerosas morrenas e un importante conxunto de máis de trinta lagoas.
  Fotos de Juan. Fotos de Luisa.
• 16 abril 2006: Ruta do románico. Xano, o noso mellor cronista, comentouna así: "Dia de retorno, non houbo moito tráfico nos camiños, sólo nos topamos 6 RILLAMILLAS que fixemos o viaxe sin revesés pese a que o tempo deixou as vías algo humedas. Circulamos con fluidez agás pequenas retenciós en Astureses (na iglesia, esplicaciós do guía) e Xubencos (iglesia e ovellas na calzada). O regreso por Moldes, Pontarriza e Godás deixounos a porta do Carballiño, onde para evitar atascos algún tomou desvios alternativos, chegando todos sin problemas para o xantar.
  P.D. non vimos matrículas foraneas, os 6 OU".
  Fotos de Luisa.
• 02 de abril de 2006: Andaina polo Irixo. CIRCULAR DE ALEMPARE, que o noso cronista comentou no foro de xeito maxistral, con estas palabras: "Ruta case que toda na parroquia de Loureiro (Irixo), por camiños neste tempo, pero vendo ós de outrora gracias a paixón do guieiro que nos falou dunha época na que nos pobos non había randieiras, pero si rapaces que usaban as penas coma esvaradoiros, caso da Pena da Vella que tiña de todo, mesmo retrete. Movémonos entre prados nos que pacían vacas e hoxe hai bosques, vimos como fumegaban as carboeiras onde as uces dan flores, pasamos por un abastecemento de auga o Carballiño (que non chegou a ser) e hoxe son muiños e pontillón abandonados, voltamos a Alemparte, pobo cheo de xente gracias as minas das Grobas,e agora 8 veciños, e de acordo con algun dos 16 RILLAMILLAS presentes, a ruta podese catalogar de SEMI-HORACIO (camiños, cortalumes, lendas e final con viandas na casa do anfitrión) ¿E pasamolo? efectivamente, moi ben.".
  Fotos de Luisa.
• 19 de marzo de 2006: Catro rillamillas e un guia fixemos o fermoso roteiro de Xirazga.
  Fotos de Juan.

  ROTEIRO DE XIRAZGA
  Inicio/Fin: Xirazga.
  Lonxitude: 15 Km,
  Duración aproximada: 7 horas.
  Desnivel: 260 m,
  Dificultade: alta.
  Núcleos de poboación: Xirazga, Ricovanca, Doade.

       Conenza o roteíro a carón da Igrexa parroquial onde tamén se atopa un fermoso cruceiro do escultor Cerviño.
       Iniciamos o roleiro por unha písla asfaltada en díreccíon o lugar de Alén, a 600 metros. Dende Alén collemos unha pista de terra en dirección á paraxe de O Casteliño, a 900 metros.
       Dende O Casteliño seguimos pola mesma pista duranle uns 4.000 metros, ata a ermida de Santo Domingo, onde ademáis da ermida temos unha área recreativa, un cruceiro, unha mámoa e os restos dunha cista megalítica.
       Dende a ermida de Santo Domingo collemos unha pista en dirección W. que tras 1200 metros de recorrido nos levará ata a paraxe de a Serra onde se localizan minas de estaño.
        Dende as minas collemos unha pista de terra durante uns 2.000 metros ata a aldea de Ricovanca, onde poderemos visitar a súa ponte medieval, por onde pasa o camiño Breeiro, que comunicaba Ribadavia con Santiago de Compostela. Na aldea tamén se conserva un muiño e un forno comunal.
       Dende Ricovanca seguímo-la estrada que se superpón ó mentado camiño Breeiro, e a uns 1.400 metros atopamos a paraxe da Portela da Cruz, onde un túmulo megalítico serve de linde entre as provincias de Ourense e Pontevedra.
       Dende este túmulo seguimos por pista de terra en dirección E. durante 2.000 metros ata a estrada de Brues-Pontecaldelas, a cal seguiremos ata a aldea de Doade, a 1.100 metros. En Doade podemos ver o único peto de ánimas do concello e a capela da virxe do Carme.
       Dende Doade collemos un camiño tradiccional en dirección N-E, a 350 metros atopamos a paraxe do Batán, cun pontillón e varios muiños.
       Dende o Batán seguimos por outro camiño tradicción en dirección N-W. ata outro muiño a 300 metros. Seguimos o camiño durante uns 800 metros antes de chegar á aldea de Xirazga, non sen antes visitar outro muiño.

  Ver mapa do roteiro

• 05-03-2006: Ruta por terras de Boborás que o noso magnífico cronista comentou no foro con estas verbas: "Algúns RILLAMILLAS acudimos o concello de Boboras para facer unha camiñata por as parroquias de Brués, Xurenzás, Xendive e Moreiras, vendo minas de ouro, grandes hórreos, pombales, casas grandes e pequenas, igrexas e mámoas, tendo como eixo o rio Viñao(un dos mais bonitos da provincia).Ruta de suor e sangue, primeiro por que algún abrigouse de mais pensando no frio(e non fixo tanto) e por os 12Km do camiño que se convertiron en 16Km, e sangue (NON, non houbo accidentes) sangue nova xa que incorporouse outro socio que despois de aturar o trote RILLAMILLAS cumpliu coa graduación(incluido bonete) o final da ruta. En resumo 11 andaregos para facer 16Km nunha mañán estupenda e ¿pasamolo? Efectivamente, BEN" . E Luisa fixo fotos, que estou desexando ver, e que moi pronto serán colgadas na web. Fotos de Luisa
• 19-02-2006: Nova ruta, que o cronista, comentou no foro deste xeito: "16 fieles acudimos o acto programado por os RILLAMILLAS para este domingo, e frente a tanta devoción o tempo permitiunos camiñar sin vento e case sin chuvia, fixemos unha pasada rápida polo Carballiño, baixamos Flores, e cruzando un cheo Carrás, fomos cara Dacón por Señorin, despois por cerca do ferrocarril fomos deica o puzo do golf ou o campo do Lago, e despois de deixar a Paz e compañia no camiño, fomos dirección Agro de Quinta, onde visitamos uns muiños no alto Carrás, e por a via de servicio da carretera ¿de Cea? ¿de Ribadavia? camiñamos e chegamos outra vez a casa da Paz, onde ela e algún mais nos confortaron con un grande XANTAR.¿que como o pasamos? eso, a fartar. P.D. os callos estaban para pecar (de vicio)". E contan as malas lenguas que comendo callos había moitos máis dos 16 que foron camiñar. Hai quen fala de 40 comecallos. Fotos de Luisa
• 05-02-2006: Ruta por terras de Astariz. Este foi o comentario que o cronista puxo no foro: "¡Vaia! ¡vaia! cacho ruta rutera todo por o monte ren por a carretera. Completa a mais non poder: agatuñamos por penedos, arrastrámonos por baixo de rochas, vadeamos o rio Fragoso, movémonos por unha fortaleza castrexa perdida nunha selva de carballizos, loureiros e sobreiras. Demos 21 opinións (fomos a camiñar 21 RILLAMILLAS) sobre un morteiro xigante, bebemos na fonte santa e na bodega do anfitrión. En definitiva unha ruta Horacio 100 por 100: bo camiño (algún había) e millor viño". Outras versións contan que foi unha ruta "Quetzal". Camiñando por sendeiros que existiron en tempos remotos e dos que agora soio queda o recordo envolto nun mar de toxos e silvas. Ruta orixinal, sorprendente, pero fermosa. Unha ruta na que os asistentes o pasaron moi ben. Das que crean aficción..
        E María Luisa enviou este comentario: "5 de xaneiro 2206.Roteiro de uns 9km, non moi longo pero moi, moi intenso. Escomenzamos en Astariz, 22 intrépidos rillamillas con Horacio o fronte quen nos guiou e instroiu. Resultou unha camiñata moi interesante, con to do tipo de accidentes xeográficos (e algun que outro persoal). Arrastrámonos coma serpes, fixemos escalada, cruzamos un rio, andivemos por sendeiros e non sendeiros para logo subir ó coto, onde se di que hubo un poboado castrexo. Tamén vimos todo tipo de vexetacion, aquelo parecía unha auténtica selva. Logo fomos a fonte santa, onde algunhos catamos a auga que por certo e moi fresquiña. Despois de tantas emocións voltamos para o pobo, onde Horacio con moita amabilidade nos convidou a un viño. En fin,pasámolo coma cativos. Dámoslle as graciñas a Horacio por aturarnos". Ver fotos
• 22 de xaneiro de 2006. Este é o comentario da ruta que fixo Luisa: "Andaina circular de uns 11Km, dia soleado, frio e con algo de neboa.¡Marabilloso,explendio! para ós dezasete rillamillas que saimos do Castro de San Cibrán de Lás, onde estivemos a ver o antigo poboado celta, "culturizándonos". Logo fomos por un lado de Ourantes, pasamos por Xinzo, onde por certo había matanza (case levamos os porcos non poidemos, por peso, non pola idea). Saindo do pobo collemos un camiño forestal que nos levou ata o S.Trocado, donde hai moi boas vistas. Frescos coma rosas voltamos o punto de saida. DIA REDONDO". Fotos de Luisa
       E este é o comentario que fixo Diz: "A saída foi da área de servizos do Castro de San Cibrán, para comezar ascendendo deica ó cuimio do castro e votarlle unha ollada ós traballos que están a facer alí, como é o caso da reconstrución da muralla oeste. Logo de atravesar a estrada comezamos a baixar deica chegar ó pobo de Xinzo, onde andaban unhos veciños a dar conta de un par de marraos e xa comezaran o despiece. Baixo a "batuta" de Gonzalo seguimos a baixar ata o nivel da néboa por medio de bosque de piñeiros e abundante monte baixo, todo por a vertente de Laias. O regreso foi unha boa ascensión ó cumio do San Trocado, con parada na ermida e algúns valentes que inda chegaron a sobir a punta do "geodésico" para otear na lontananza, pese a que a abondosa néboa non permitía ver o cauce do Miño. Ó remate a traveso do Castro de San Cibran, esta vez por a cara leste, para ver o resto das obras de restauración que están a facer, inda que o centro de interpretación se atope parado, seica que por mor de que o proxecto non é o máis axeitado para o entorno do castro. Algúns inda acertaron a degustar o "polbo a feira" no Lembranza de San Amaro, para poñerlle un bo remate gastronómico á xornada"
       E aquí tedes outra crónica da mesma ruta: "Vexo as cronicas de Luisa e de Diz e coido que fixen unha ruta distinta da que fixeron eles,todo vai tal como din eles o principio, o medio, pero o meu final foi diferente, pois si, empezamos no castro (a Cidá),pero rematamos nun sitio con moitas pedras ben postas, que tras razonar e pensar que si: Celtas, Iberos, Celtiberos, Godos, Visigodos, Romanos, Unos e Outros chegamos a conclusion que aquelo foi unha viña en socalcos, e para tornar o xabarin fixeronlle un valadiño o arredor.Asi que comenzamos no Castro e rematamos nunha viña traballada (de aquela) en bancales. Porcerto as fotos son moi feitiñas". Esta é a crónica que Xano nos puxo no foro.
• 08 de xaneiro de 2006. Ruta circular saíndo de Carballiño, río abaixo ata A Ponterriza, pasando logo por Moldes e por Paradela, baixando a Castro Cavadoso, subindo a Banga, e volvendo logo para Carballiño. Arredor de 16 km. Mañan alegre e fresca. Estupenda para camiñar. 11 rillamillas. Ledos coma sempre. Unha fermosa camiñata. Fotos aquí. Máis fotos aquí.
• 18 decembro 2005: Roteiro marabilloso pola Serra do Candan. 12 km. Circular. Dificultade media. Nas proximidades de Forcarei. Visita ó mosteiro de Acibeiro. Comida ó rematar a ruta. Día despexado e soleado. Fresco. Alegre. Magnífico. Fotos aquí.
• 4 decembro 2005: Rua dos Muiños, pola beira do río Brull, pasando pola Barcia, seguindo logo ata a Vilaverde e voltando pola montaña, polo interior. Ruta serrucho (de sube e baixa), fermosa, excitánte, mollada... Chovía e paraba. Nin frío nin calor. O río Brull pletórico de auga e paisaxe. Muiños, presas, penedos, xigantescos ovos de avestruces dinosáuricas... Vexetación, paisaxe e xente. Os camiñantes ledos. Foi unha fermosa mañán. Unha ruta das que crean aficción. E quedamos con ganas de volver a facela na primavera. O percorrido foi de 10 km máis ou menos. Aquí pódense ver algunhas fotos. E aquí algunhas das fotos que fixo M.Luisa.
• 20 novembro 2005: Magosto rillamillas. Fixemos pola mañan o Roteiro da Freixa. 18 km con grandes costas. Algúns chegaron coma se nada pero outros chegaron reventados. Pero o bó chegou despois da camiñata: xantar-magosto (cocido estupento) no local social de Vilar de Rei. Aquí hai algunhas fotos da camiñata. As fotos do cocido non se poñen para non dar envexa.
• 6-11-2005: Ruta por terras do Paraño, O Regueiro, A Fenteira... José Luis Diz anunciounola así: "Esta é a rota prevista para o domingo, por terras do Regueiro e da Fenteira. A saída do Bar Melchor camiño de asfalto durante unhos 500 mts., a estrada vai para As Ventelas, segue e máis adiante a da dereita sobe ó alto de Marcofán, pero seguemos por o llano. Entramos no piñeiral, e saen camiños por a dereita e por a esquerda, nos seguimos por o llano ata saír do piñeiral, que comeza a baixar deica ó regato que ven de Regueiro e vai a Magros. Por a dereita ven una pista que baixa de Marcofán e outra lévanos deica Magros, pero non collelas. Seguimos baixando deica ó regato, o camiño fai unha gran ese e antes da ponte vese á dereita a parede do miniencoro que hai alí abaixo, e nunha laxa hai como se fora unha lápida sepulcral comemorando un morto alí nos anos 50. Pasamos o regato e comeza a subida deica a caseta de incendios da Fenteira, que unha vez pasada teremos que baixar por a pista da dereita antes de entrar na estrada de asfalto. Baixamos como un km. e na bifurcación hemos de coller a esquerda, xa que por a dereita imos a Feás e máis a estrada de Feás-Beariz. Imos baixando-llaneando por baixo da torreta da Fenteira, un camiño ancho bordeado de eucaliptos pero con auga das escorrantías da parte alta do monte. Chegando a ver o bar do Paraño, temos que coller á esquerda e sobir por a pista de Becoña-Paraño para rematar na explanada do bar, (Se queren facer alpinismo poden acortar o trazado por un cortalumes empinadísimo por baixo do bar do Paraño, pero xa sabedes, "non hai atallo sin traballo"). O total do recorrido é de 16 km., a maior parte llano-baixada, e tan só dúas subidas: O pasar a ponte do regato que ven do Regueiro e no tramo final na pista de Becoña, que sobe ó bar do Paraño. Que vos aproveite!!!." Mapa da ruta. Fotos de Pilar. Fotos de José Luis Diz
       Despois de feita, José Luis Diz describiu a ruta así: "En total 14 "rillamillas" afrontaron a rota do domingo día 6 por as terras de Marcofán e A Fenteira para rematar no Paraño.
  As labores de retirada dos piñeiros do monte perxudicaron un pouco o percorrido xa que o camiño enlamado facía un tanto difícil o camiñar con bo paso.
  Fíxose con ritmo alto, xa que a maior parte do traxecto era llanear, e tan só dúas baixadas: ó regato de Magros e máis á Campa da Fenteira.
  As costas tamén foron contadas, inda que con un bo desnivel, a subida á torre de incendios da Fenteira e maís a subida ó bar do Paraño.
  Como novidade, que na baixada da Fenteira e na subida ó Paraño xa chegou alá o progreso, e o alfalto deixouse ver nunhos recunchos onde fai tres anos esta era unha rota totalmente de terra.
  O remate, no bar do Paraño unhos e outros no bar do Melchor, deron boa conta de sendos cocidos; ...os menos tomaron camiño de O Carballiño para xantar nas súas casas.
  O día de sol axudou en todo tempo na rota e gozamos de maxestuosos paisaxes da zona baixa de Magros e Beariz, de Feás e Becoña, do Suido e da Pena Corneira entre brétemas, e máis do encanto da montaña do Paraño. Todo elo co verde escuro do manto vexetal do monte autóctono desta zona. Para repetir na primavera e comparar as cores!". Fotos de José Luis Diz
• 23-10-2005: Roteiro pola parroquia de Partovia. Visitando as covas das Adegas. Senderismo. Escalada. Espeleoloxía. Fixemos un pouco de todo nunha fermosa mañán. Ó redor de 20 camiñantes. Fotos
• 09-10-2005: Roteiro circular por cerca do Carballiño, de 10 a 13 km. Fotos
• 2-10-2005: Participamos na ruta de Penacorneira, organizada pola asociación de veciños de Partovia. 17 camiñantes. Algúns deles viñeron dende Xinzo. Fotos aquí.
• 25-09-2005: Primeira ruta internacional dos rillamillas por terras de Portugal. Saímos as 8:30 da estación de buses. 9 rillamillas. Deixamos un coche en Valença e levamos os outros dous a cerca de Monçao. Fixemos o roteiro: Ecopista Monçao-Valença. Terreo totalmente chan que discurre pola antigua liña de ferrocarril de vía estreita. Chegamos cedo e demos unha volta por uns fermosos camiños en Valença ata que nos pareceu hora de xantar. En total andivemos mais ou menos 15 km. Comemos churrasco, carne richada, arroz, patatas, e outras cousas que xa non me lembro de cómo se chamaban. Estaba todo moi rico. Foi no Restaurante O Cabanas. Despois de comer algúns viñemonos xa para a casa e outros valentes volveron pola parte de España camiñando cara Monçao. Como anécdota contar que en Valença topamos un chino que ía camiñando e que nos preguntou se aquelo era España, e cando lle dixemos que non, que era Portugal, preguntounos por ónde se ía a España. ¡Supoño que non viría andando dende China!!!. Fotos aquí. Máis fotos de Portugal aquí.
• 11-09-2005: Ruta corta, circular, por cerca de Carballiño. 10 km. 5 rillamillas. Un comenzo suave para recomenzar sen traumas as nosas fermosas andainas
• Domingo, 26 de xuño de 2005. Andaina de Carballiño á Madalena, rematando con currascada. Andiveron dez, máis ou menos. Pero para comer estabamos cerca de trinta. Foi un día marabilloso. O churrasco estaba moi rico. ¿Quén o cociñaría?. A sombra dos carballos daba fresco. A xente estaba contenta. Estivemos na gloria. ¿Queredes velo? Fotos aquí. E con esto rematou a temporada, por este ano. En setembro retomaremos as andainas. Esta derradeira etapa cóntase así no foro: "A ruta deste domingo levounos deica a Madanela, pasando por Veiga, a Costiña, Madarnás, a Esgueba, Pena das Avespas, Ramil (pobo deshabitado onde vimos unha lerme de medio kilo negra coma o medo), Pico da Peniza - fixemos un alto para osixenar e mirar as fermosas vistas- e xa baixando cara a Madanela a compañeira Rosa levounos a ver a Casiña da Moura, un abrigo natural cheo de enerxias, coido que positivas, por que sentarse ali en silencio e mirar o Val do Arenteiro reconforta grandemente. Xa no santuario da Madanela fixemos o xantar de peche da tempada, donde se achegaron os que non diron madrugado para camiñar e os lesionados(o final da tempada foi duro) ¿A comida? a fartar: viño do Ribeiro, auga da Madanela, doces de Juan (salirolle moi bos), o dia bárbaro, a compañia cojo-(algun)-nuda ¿que como o pasamos? pois si, BEN". Xa vedes que o comentario é fantástico, como son sempre os do "cronista".
• Domingo, 5 de xuño de 2005. Participamos na 6ª andaina da Serra do Xurés. O Andainas puxo este comentario no foro: "Sorprendente!!!, FRANCAMENTE SORPRENDENTE!!!. Foron 17 km, de morte, pero ao remate déronse conta deles do mellor xeito posible, non sin certo esforzo e suando arreo a camiseta, pero quedou o pavillón alto, sobre todo por parte dos nosos rillamilas "punteiros", que nada máis sair xa puxeron toda a "carne no asador" e enfiaron a senda dende Cela deica Alvite, logo a Salgueiro (onde xa non vive naide, pese a que a Consellería de Medio Ambiente está a rehabilitar o pobo), para rematar no centro de interpretación da serra do Pisco, a menos de medio kilometro da fronteira con Portugal. A pesar de sair con casi unha hora de retraso, os punteiros xa estaban no alto do Pisco as 12,30 e os que máis tarde chegamos, fixémolo perto das 14,30. Pero con todo cando chegam,osúltimos a xantar ao camping de Muiños inda quedaba galufo de arreo e viño para acompañar. Polo demáis, bastante ben a organización a cargo de o concello de Muiños xunto con Redonet deportes, e coa colaboración da Xunta, Protección Civil, e máis... A meta atopábase a 17 km. da saida que arrincaba de 700 metros de altitude para rematar nos 1.300 do alto de Pisco, con costas empinadas que chegaban a sobrepasar o 20 por cento de empinación, con tan soio catro curtos tramos de baixada, suficintes para reporse da subida. Mal o tramo final do Pisco, porque é moi ladeiro e con risco de torcedura ao par de que é estreito. Quedamos emplazados para a do ano próximo, pois está é proba de campións, onde o importante é saber ir con tino, dosificar o esforzo, e cabilar que o importante é chegar ao remate sin importar o tempo que se tardee". Fotos de Juan Rúa. Fotos de José Luis Diz.
• Domingo, 29 de maio de 2005. Participamos na andaina de Ourense.
• Domingo, 15 de maio de 2005. Ruta: Carballiño, Godás de Arriba, Saleta, Batalláns, Esgueva, Madarnás, Carballiño. Pouco mais de dez km. Choveu algo de pouco en pouco. Mañán fresca. E soio tres rillamillas. Pero a ruta non se suspendeu.
• Domingo, 1 de maio de 2005. Ruta cascabel. Carballiño, Muiño das Lousas, Godás, Enfesta, Saleta, Ponte Veiga, Carballiño. 10 km. Caeron unhas pingadas de cando en cando. Pero non chegou a chover de verdade. Unha boa mañán para camiñar. Chegamos cedo á casa. Fotos.
• Domingo, 17 de abril de 2005, ruta pola zona de Garabás, concello de Maside. Preciosa solaina en Varon de Seoane, Capela de San Pantaleón en Faquín, petroglifo en Bolo de Senda, Igrexa e pinturas medievais en Louredo, fonte santa en San Facundo, fermosos camiños... ¿Que cómo o pasamos?... pois sí, BEN. Por certo a ruta non a fixo Norberto foi feita e conducida por XANO (O cronista).
• Domingo, 03 de abril de 2005, ruta por Cenlle. Da ruta case naide se acorda ... pero contan as crónicas que rematou cun espectacular COCIDO en Vila de Rei. 25 camiñantes. Pero para o cocido eran cerca de 40. E seica estaba rico rico. Está claro que ós rillamillas lles gusta mais papear que camiñar. Ainda que o de camiñar tampouco se lles da nada mal.
• Domingo, 20 de marzo de 2005, ruta polos arredores do Carballiño.
• Domingo, 6 de marzo de 2005: ruta polo río Barbantiño. No foro pódense ver fermosos comentarios como estes:
        O cronista: "Pois eso,posiblemente unha das rutas mais fermosas da nosa zona, basta decir que o adxectivo mais usado, polos RILLAMILLAS da andaina, foi bonita e os seus sinónimos, por certo é unha ruta tan completa que incluso fomos testigos de un fenómeno meteorolóxico moi estrano nos últimos tempos,¡CHOVEO!pero so deica a ponte Sobreira deseguida o dia se virou luminoso e morno e pasamolo ¿? si señor,¡BEN!"
        O andainas: "A ruta do Barbantiño do domingo 6 de marzo do 2005 foi todo un reto á climatoloxía. Dezeseis rillamillas toman a inicitiva dende o "Restaurante Testas" de Cea cando comeza a chover, e cando chegamos á Ponte Sobreira xa escampou. O primeiro tramo do río, dende o Testas ata Ponte Mandrás e totalmente llano, comeza a baixada eiquí e sen grandes desniveis, para cambear de marxe do río e chegar por fin a Ponte San Fiz,-terceiro dos pontes medievais que ten esta ruta-, e logo de pasar por baixo do tunel da vía chegamos a minicentral do Barbantiño -que tanta tinta fixo correr nos periodicos fai unhos anos-. Como variante seguimos por a nova senda da marxe esquerda deica á Fervenza, con vistas espectaculares cara ó sur,para rematar con visita dende parte alta e máis a os muiños restaurados. Observamos a caida da auga dende o fondo e máis aproveitamos para darlle un repouso ao corpo. Seguimos deica á piscifactoría e dende alí deica á ponte de Viñao, onde se cumpliu o recorrido en menos de tres horas e con un sol que se deixaba notar. Observacións á ruta se comentou que este recorrido podería ser bo de facelo dende a Fervenza ó Testas, xa que ó ter as subidas no primeiro tramo, fai descansado o resto do camiño". Fotos aquí.
• Domingo, 20 de febreiro de 2005, ruta de Carballiño-Puzo do Lago-Carballiño. Bastante asfalto. Moitos chegaron cansos. Pero contentos. No foro rillamillas o cronista puxo este fermoso comentario: "Pois a ruta do dia de hoxe non foi cascabel a pesar dos avisos, foi mais ben unha ruta cascaPES - bastante asfalto e pouca escalada- Si ben teño que recoñecer que a ruta, como o 105 % das rutas RILLAMILLAS, aportounos satisfación, cansancio(+-17Km) e coñecer estilos artisticos novos (o BLOQUERESCO)gracias a compañeira Marga que aportou o sua sapiencia a falta do erudito Dario que hoxe non nos acompañou , en definitiba BEN, coma sempre". Recoñezo que a alusión ó estilo "bloqueresco" é xenial.
• Domingo, 6 de febreiro de 2005: ruta de Carballiño a Seoane ida e volta, con visita ó centro de recuperación da fauna de Outeiro (Seoane).
• Domingo, día 23 de xaneiro de 2005, arredor de 20 rillamillas subimos de Leiro a Penacorneira, pasando por Lebosende e Paredes. Logo "intendencias chato, sa" ofreceunos unha abundante churrascada. E logo baixamos andando ata Leiro, a toda máquina. Foi un día moi fermoso. Aquí hai algunhas fotos.
• Domingo, día 9 de xaneiro de 2005, dirixidos por Norberto fixemos unha ruta "cascabel" dende Carballiño a Zafra, ida e volta, con estupendas empanadas en Vila Lara (tamén coñecida como casa Tesouro). 17 rillamillas. 17 km. Dificultade: tres cascabeles. Volvemos para comer. Pincha aquí para saber o que é unha "ruta cascabel".   Fotos e descripción detallada da ruta aquí.
• Día 12 de decembro de 2004, ruta pola serra do Suido, dende a Portela ó pobo da Edreira, ida e volta. 15 km. 18 rillamillas. Mañán fresca e soleada. Aire puro. E, como sempre, bó ambente. Fotos aquí.
• Día 28 de novembro de 2004, fermosa ruta que rematou en Pol de Piteira onde celebramos o magosto. Asistiu moita xente. Todo estuvo moi ben.
• Día 14 de novembro de 2004, ruta do viño tinto de Cabanelas, da que Xano deixou no foro este magnífico comentario: "Dia increiblemente bo para calquera cousa, incluido camiñar, algo que decidimos facer 13 RILLAMILLAS durante 14km por os concellos de Carballiño e Boboras, misturando algo de varias rutas (Montes do moucho,Xubencos,ruta señor Francisco,Pazos de Arenteiro..) e como o dia estaba como dixen antes,bo para calquera cousa, 6 RILLAMILLAS deixamos de RILLAR para ROER o pulpo e a carne o caldeiro en Cabanelas, tamen viño novo para recuperar liquidos,¡pero sin abusar! que a volta foi en coches.
  P.D. esperemos que para a ruta da ESCOBA o tempo sexa parecido e topemos a frouma enxoita. "
• Día 31 de octubre de 2004, ruta por Vilarderei (concello de Cenlle). 14 rillamillas. Mañán fresca e soleada, fermosa, ideal para camiñar. Comida para rematar. Fotos aquí.
• Día 17 de octubre de 2004: fermosa ruta pola Martiñá. E logo xantar en Cotelas.
• Día 3 de octubre de 2004, ruta circular (con algo de zig-zag) de Ventosela a Ventosela, pasando por San Paio .... Esta ruta xa a fixemos o 25-01-2004. Daquela fomos 17 e pasámolo ben. E o 3-10-2004 -¡casualidade!- volvemos a ir 17 e tamén o pasamos ben. Buscamos o pobo -hoxe abandonado- de Santa Marta ... e case que o atopamos .... se non fora polos fentos ... Fotos. Fotos da parroquia de Ventosela. Mapa da ruta e fotos de Ribadavia.
• DOMINGO, 19 de Setembro de 2004: 10 rillamillas. Esta ruta foi comentada