CRÓNICAS de Carballiño

Nesta páxina colabora, entre outros, o Insituto de Estudios Carballiñeses.

Aquí recóllense, a modo de crónica, algúns dos acontecementos que se van producindo na Vila e na comarca do Carballiño. Non están todos. Nin están os máis importantes. Pódese decir que "non están todos os que son ... pero que, polo menos, son todos os que están"

Inicialmente pode parecer unha mera colección de anécdotas. Trátase dunha idea sinxela: que un grupo de carballiñeses vaian escribindo pouco a pouco a vida cotiá de Carballiño. E que envíen as súas "crónicas" a este email: a@galicias.com. As que cheguen iránse colgando nesta páxina. Calquera pode colaborar escribindo sobre calqueira feito ou noticia que coñeza. Prégase que se envíe soio información certa, coñecida e contrastada directamente. Pouco a pouco iremos formando unha crónica, que dentro dun tempo se irá convertendo en historia.

Ademáis as crónicas póden servir tamén para lecer dos carballiñeses emigrados e para que manteñan vivas as raices que os xunguen coa súa terra nai.

27 de decembro de 2008: Inauguración da exposición VARIA VIARIA ás 17 horas no Auditorio do Carballiño, co gallo da chegada do tren a estas terras hai 50 anos. Organiza o Centro de Estudios Chamoso Lamas da Comarca do Carballiño, presidido por Rosa María Ricoy Casas.
17-12-2008: Frutos presenta un novo libro: O PADRÓN DE SAN CLODIO DE 1580.
04/11/2008: Obama gana as elección en Estados Unidos.
03/10/2008: Caladiño, sen facer ruido, foise Don Antonio Alcantara Martín. Rexistrador da Propiedade. Estivo aquí durante mais de dous anos. Chegou en silencio o 1 de marzo de 2006. Traballou. E pasou case desapercibido. Deu pouco que falar. O cal, tratándose dun Rexistrador da Propiedade, é unha grande virtude. Pois, os Rexistradores, coma os árbitros de futbol, son moi bos cando non teñen protagonismo, cando non se fala deles, cando o partido ou o rexistro se desenvolven con total normalidade, sen xogadas polémicas... Por certo, Don Antonio é moi bo, como persoa e como profesional. Sempre buscando solucións. E aplicando o sentido común. Ímolo botar en falta. Graciñas.
17-09-2008: Festa de San Cibrán no Carballiño. 11:30: procesión. Silencio. Respeto. Un dez. 12:00: Misa solemne. En galego. Presidida polo Sr. Bispo, Don Luis Quinteiro Fiuza. Na homilía falou da Veracruz (a obra de arquitectura relixiosa mais importante do século XX en Galicia), da festa do "pulpo", da importancia da vila do Carballiño e das súas xentes, da necesidade de que os cristiáns manteñan a unidade, da vida do Bispo San Cibrán alá no norte de África... Unha predicación das que aumentan a autoestima colectiva dos pobos. A Igrexa da Veracruz estaba ateigada de xente. Había, dende logo, máis de mil persoas. Entre os asistentes estaban os membros da Corporación Municipal (co sr. Alcalde ó frente) e outras autoridades. Un día de festa, cheo de luz. Fotos.
16-09-2008: Seis da tarde. A Veracruz chea de xente. Dor. Bágoas. Silencio. Entra o cadaleito. Logo a familia. Os sacerdotes soben ó altar. Empeza a misa. Familiares e amigos rezan, pensan, recordan... A min vénseme á cabeza as últimas conversas que tiven con el. Nelas quedei admirado da valentía coa que estaba afrontando a enfermidade. Era moi novo. Corenta e pico anos. Unha morte así é difícil de aceptar... Na hora da predicación o cura pásao mal. Nótase que lle quería. É o capelán do Asilo. Lémbranos o que case todos sabiamos. Manolo Alén era o construtor que facía as obras no Asilo. É certo que cobraba polo seu traballo. Pero tamén é certo que moitos dos traballos que facía para o Asilo non os cobraba. As monxas do Asilo estanlle moi agradecidas. Por iso están case que todas no funeral. E antes estiveron no tanatorio. Sí, elas tamén lle querían. Coma moitos outros. Era unha persoa querida no Carballiño... Remata a misa. O cadaleito, a xente e as bágoas marchan camiño do cemiterio. Alí repousará o corpo de José Manuel Alén. Morreu, pero sabemos que a súa vida non foi en balde.
07-09-2008: 1ª andaina popular VILA DO CARBALLIÑO, organizada polo Concello coa colaboración dos rillamillas, na que participan cento unha persoas. Día soleado. Ceo limpo. Temperatura agradable. Perfecto para camiñar.
29-06-2008: A selección española de futbol gañalle 1-0 á Alemaña na final da EUROCOPA. En Carballiño seguiuse o partido con emoción. E en canto rematou, a fonte da rotonda da Praza do Emigrante encheuse de xente. Foi unha festa improvisada, pero con éxito.
08-06-2008: Andaina do día do deporte. CONVOCA: Concello do Carballiño. ORGANIZA: Luciano. DIRECTOR DE ORATORIA: Darío.
     Nais, pais, nenos, nenas, mozos e mozas... un pouco de todo. 45 persoas tomamos a saída na Estación de Autobuses ás dez da mañán. O concellal de deportes, Manolo Dacal, estaba alí para regalarnos camisetas, panos, gorras, unha botelliña de auga... Darío explicounos por qué estabamos alí... e Luciano púxose en cabeza para dirixir a marcha. Parque. Mesego. ¿Seara?. Pena Cobertoira. Pontarriza. Godás. Carballiño. Unha fermosa camiñata por sendeiros inéditos, vírxenes, alfondrados de sombras e follas de carballos, entre fentos e flores, entre silencios e conversas... Na Pontarriza (de "ponte terriza" =de táboas cubertas de terra, como nos explicou Bernardo) visitamos o museo etnolóxico. Pero antes de entrar no pobo xa poidemos ver ó aire libre unha leira sementada de botellas de plástico penduradas no aire, unha das máximas expresións da idiosincrasia imaxinaria da terra galega.
     En todo momento Darío foi cerrando a marcha, coidando de que ninguén se perdese, labor que fixo coa súa acostumada eficacia.
     Chegamos á Carballiño á unha e media, con británica puntualidade, para saborear uns pinchos ofrecidos polo Concello. Fotos aquí.
05-06-2008: Foi España durante centos de anos. Chegou internet e perdeu o "ñ" e pasou a ser Espana. Logo chegou Secho e refundou o nome do país que agora se chama EsPaNa (Escola de Pais e Nais). Un ano, dous anos, tres anos... catro anos... e ¡cinco anos!. Hoxe rematou, ¡esta vez no salón Veracruz do emblemático Hotel Arenteiro!. Símbolo da modernidade do Carballiño. E a modernidade ven tamén porque un grupo de pais e nais se xunten para aprender cómo educar mellor ós seus fillos. E que se vai formando unha piña de xente que quere facer que o futuro sexa máis feliz para todos. Un profe e un motivo común. Un grupo de xente. Unha idea que se vai estendendo coma un regueiro de pólvora. Xuntémonos para que os nosos fillos se crien sanos, física e mentalmente, afastados das drogas, do alcool e do aburrimento. Activos. Alegres. Cheos de enerxía e de ilusión. Foto.
25 de maio de 2008. No Parque do Carballiño: un coche que choca contra unha árbore. Un rapáz de 23 anos morto. E outro rapaz de 18 anos, o conductor, sen pernas. Duas vidas segadas. Duas familias rotas. Unha desgracia. Moitas razóns para pensar.
23 de maio de 2008. No Barazal. Comida de despedida e homenaxe a Dona Cristina Sueiro Morán, que foi secretaria do xuzgado número 2 do Carballiño e que se acaba de ir para Pontevedra. Xuices (Laura, Luis, Darío, Ricardo, Leonardo), secretarias (Raquel, Lourdes, Loli e a propia Cristina), Fiscais (Carmen), avogados, procuradores, garda civil, notario, rexistrador, persoal dos xuzgados... Non sei se se me esquece alguén máis... Se así sucede prego disculpas. Moitos amigos. Discursos, como o de Ricardo e o de Lourdes, que destacaron acategoría de Cristina como profesional e como persoa. E outros como o de Prada, parte en prosa e parte en verso, pero todo él cheo de humor. Logo o discurso longos anos agardado de Luis Rúa, que nos fixo rir, e que parecía o conto de nunca acabar... A oratoria de Luis é das da época clásica, coñecida de todos. Entre outras cousas recordounos que estamos na idade de ouro nos xuzgados do Carballiño. E para remate as verbas emocionadas de Cristina, con arrecendo de agrademento. Regalos. Alguna bágoa atada ó corazón por un fío para que non se ceibase... Un día para recordar. E Cristina, unha rapaza, tamén para non esquecer. Graciñas por deixar un bo recordo e un regueiro de cousas ben feitas.
Domingo 18 de maio de 2008: Festa das mudacións en Boborás. Danza branca. Catro parellas. Colorido. Música. Procesión. Fermosura. Historia viva. Misa en Boborás. Procesión ata Xuvencos. Misa solemne en Xuvencos. Televisión. Fotos. Moitas cousas xuntas.
Venres, 16 de maio de 2008: 81 persoas, 5 adultos e 76 mozos recibiron a confirmación na parroquia de San Cibrao do Carballiño. Celebración en galego, presidida polo Sr. Bispo de Ourense.
Domingo, 4-05-08. Un piano, unhas mans, un corazón, un artista. Enrique Paisal, o pianista dos Tamara. Emocionounos, o domingo, no Casino, ós contados privilexiados, que tivemo-la fortuna de disfrutar do seu recital.
Ah... se as miñas mans fosen quén de recoller nestas letras a música do mestre.
Imaxinade. Imaxinade un tango de Gardel envolto a ritmo de bolero. Imaxinade clásicos do pop como Suavemente me mata con su canción ou a banda sonora de Desayuno con Diamantes. Imaxinade o Galicia terra nosa dos Tamara, convertido xa nun himno.
Din que ó ceo chegan os ditosos. Pois ditosos nós, contado auditorio, a quen o mestre Enrique Paisal se entregou coa paixón dos gloriosos tempos do Olimpia de París cos Tamara e coa xenerosidade dos artistas e homes grandes.
Así se fai a historia, a nosa máis íntima historia, con tres cuartos de hora de emoción, sentimento, sensibilidade.
Grazas, mestre Paisal. Saiba que somos xente de palabra e agradecida. Conxurámonos, os do domingo no Casino, para que, ben pronto, moitos máis carballiñeses ateiguen ese salón de actos que se volveu inmenso o domingo, e para que os aplausos cheguen, multiplicados polo eco, ata a súa Palmeira natal, aló en Ribeira, na ría de Arousa.
Imaxinade que aplaudan a quen saca do piano mesmo o son da gaita... Imaxinade que ata unha bágoa furtiva, esvare por algunha meixela.
Así pasou o domingo, o día despois da Santa Cruz, véspera de luns de resaca. Aquí, manda o fútbol.
O recital de Enrique Paisal pechou a programación da primeira das tres fins de semana de maio que a Agrupaciòn Avantar enche co festival Orcellón fála e canta. Abriuse, o venres, con outro canto á sensibilidade. Paga a pena reler, ou descubrir, "Memorias dun neno labrego", de Xosé Neira Vilas. Como interesarnos por saber quén foi Antonio García Varela. Buscade. Sorprenderavos. (Pilar Abraldes)
25 de abril de 2008: galicias.com cumple 5 anos.
Xoves, 24-04-2008: presentación en Vigo, no Corte Inglés, do libro OS NOMES DO RIBEIRO, de Frutos Fernández. Así nolo conta Pilar Abraldes: "Xoves, 24-0408, 20.00, Vigo, Sala de Convencións de El Corte Inglés. Aforo abarrotado, para sorpresa dos propios xestores do recinto. Presentan o libro “Nomes do Ribeiro”, de Frutos Fernàndez. Acompañan ó autor moitas xentes do Ribeiro en Vigo como o é, de Ventosela, o académico Xesús Alonso Montero, que oficia de presentador. Faino con oficio e con paixòn.Louba o libro “Nomes do Ribeiro” e o traballo do seu autor. Recoméndao, para satisfacción de Frutos Fernández, como un libro de letura, e non tan só de consulta. E explica por qué: porque está documentado e porque introduce elementos narrativos, con historias, nun casos, lendas, noutros, recordos, moitas veces, e sentimentos, sempre.
Frutos Fernández agradécelle ó mestre o seu agarimo e lé un texto de moito calado. Vai pasando follas, literarias, nas que ten escritas vivencias, de cando neno, na sùa casa, en San Clodio. Da nomes de persoas. Hai fillos na sala, que escoitan emocionados as mencións ós pais. Da nomes, tamén, de autores das nosas letras que fixeron dos viños do Ribeiro compañeiros fieis. O grande Álvaro Cunqueiro. Enumera nomes de lugares do Vigo que comparten nomes con outros do Ribeiro: Beade, A Costeira, A Ponte, Sanín, A Pena, A Oliveira... e ata Ribadavia. ¡Cántas declaracións de amor á terra!, coa nostalxia dun tempo que xa non volverá. Remata, o autor, cunha reflexión que lle é recorrente e sempre igual de dolorosa. A morte do Ribeiro, da que é testemuña a súa xeración.
O acto remata, entre aplausos e felicitacións, e por qué non, o culto ó autor, que Frutos Fernàndez está saboreando. Asina, feliz, un bo número de exemplares de “Nomes do Ribeiro”. Coñece moitos dos que levan entre as mans o seu libro. Descobre outros.
Avelino Muleiro, presidente do Instituto de Estudios Carballiñeses, obra milagres".
No Carballiño, "Xornadas sobre a globalización", do 16 ó 19 de abril de 2008. Entre outros moitos actos, cabe destacar unha conferencia de Carlos Taibo: "unha mirada crítica á globalización", na CASA DA CULTURA, o Xoves 17, ás 20:30. E tamén a exposición de Sebastiao Salgado, "OS SEN TERRA", no IES Chamoso Lamas, do 10 ó 19 de abril.
18 de abril de 2008: No Barazal, comida de despedida ó Xuíz DON LUIS DOVAL PÉREZ. Autoridades. Xuíces. Secretarias. Fiscais. Avogados. Procuradores. Funcionarios. Moita xente. Moitos amigos. Porque Don Luis foi un xuíz querido no Carballiño. Un home galego, da terra, que entendía o que era unha aira, un resío, un paso... Un xuíz, según contan, con moito sentido común.
Esta crónica da súa despedida queda un pouco curta e breve pola sinxela razón de que o que esto escribe non puido estar na comida por mor da gripe. E ben que o sentín. Graciñas, Don Luis, polo bo recordo que deixa no Carballiño.
14-04-2008, luns: O IES MANUEL CHAMOSO LAMAS de O Carballiño, organizou catro sesións teatrais en inglés no Auditorio Multifuncional do Carballiño.
      Empezouse coa obra "Ronny and Julie", que se representou dúas veces, unha para os alumnos de 1º e 2º de ESO e outra para os alumnos de 3º e 4º de ESO, adaptando a interpretación ó nivel de coñecemento de inglés que tiñan os alumnos asistentes en cada caso. Esta obra estaba financiada pola CAIXANOVA.
      Logo seguiu a obra "MULAN", para os alumnos de Primaria, financiada pola CAIXA.
      E rematouse pola tarde coa obra "CLEVER CUPID", financiada pola CAIXAGALICIA, para os alumnos de bacharelato, Ciclos, adultos e Escola de Idiomas.
      Asistiron alumnos dos dous institutos da Vila do Carballiño, da Escola de Idiomas, dos colexios Calvo Sotelo, Sagrado Corazón e Vila do Arenteiro, dos CPI de Maside, Cea, Beariz e Irixo. En total máis de mil trescentos alumnos, cos seus correspondentes profesores.
      Os actores divertíronse un montón, e os alumnos asistentes tamén. Non soaron os móbiles, pero si as risas e os aplausos, sobre todo cando os actores fixeron participar a algúns dos integrantes do público asistente. Non cabe dúbida de que os que máis gustaban de participar eran os alumnos de primaria.
      Todas as obras foron representadas polo grupo Clever Pants. Grazas á financiación concedida polas entidades bancarias antes mencionadas a asistencia foi totalmente gratuíta para os alumnos, e os institutos e colexios so tiveron que pagar os autobuses empregados para os desprazamentos. A organización por parte do Instituto Manuel Chamoso Lamas foi un éxito e a resposta dos restantes centros foi magnífica. Todo o mundo quedou moi contento, e os alumnos expresaron o seu agradecemento e o seu desexo de que o ano que ven isto se volva a repetir...
21-03.08. Procesión de Venres Santo no Carballiño. San Benito. O inverno na primavera.
      Hai días felices. Foi así, para un sanador de almas e un sanador de corpos, o vintéun de marzo do ano en curso, San Benito, o inverno na primavera.
     Unha procesión, como non lembran os máis vellos do lugar, acompañou os pasos coas imaxes da Dolorosa e do Cristo Xacente. Unha marea humana, con homes, mulleres, nenos, participou na comitiva, que saiu e chegou ó templo da Veracruz, tras percorre-las rúas do centro da vila.
     Por primeira vez nesta parroquia, incorporouse unha confraría, a recentemente creada Confraría da Veracruz. Algo mais de trinta feligreses, enfundados en túnicas e capuchóns, déronlle luz, coa luz da súas velas, á fría e escura noite carballiñesa. Alumearon tamén espíritus, gozosos ante unha manifestación silenciosa e respectuosa dunha fe, que non precisa de ruidos.
     A José Benito Sieiro, párroco do Carballiño, e Rafael Melero, presidente da Confraría da Veracruz. Sanadores de persoas, os dous, inmensamente felices, os dous, o Venres Santo. (Pilar Abraldes)
18-03-08. Funeral por Aurelio, o fotógrafo, na Veracruz. Colleunos por sorpresa a moitos. Sabíamos da sùa delicada saùde, pero non contabamos coa morte, da que nos enteramos, cáseque todos, pola esquela publicada no xornal La Región.
      Foi, Aurelio, un ourensán que se fixo carballiñés por amor, o gran fotógrafo da crónica social da nosa vila. Nuns tempos, éstes, nos que a chamada prensa rosa ou do corazón carece de sentido, Aurelio inmortalizou, coa súa cámara, a vida social de varias décadas e xeneracións de familias do Carballiño. Vodas, bautizos, comunións, homenaxes, festas, a da Mimosa tamén, están nos negativos tirados por Aurelio, un home que, coa mistura de arte e bondade, retratou, sempre, a alegría dos seus veciños.
      Malia a súa pena.
      Porque Aurelio nunca se recuperou da repentina morte do seu fillo, Aurelio, un brillante estudante de Medicina, nun accidente de tráfico, camiño da casa. Nunha noite de verán, polas terras de Lalín, quedaron enterrados para sempre moitos dos soños de Aurelio, e de Choncha, a súa muller, e de Marián, a filla e irmá, unha adolescente, daquela, que de súpeto e violentamente se fixo adulta.
      Imaxes e recordos, apresurados, sucedéronse durante o funeral por Aurelio, nunha mirada atrás no tempo sen cronoloxía definida... Faltaban moitos na Veracruz. Por fortuna para eles, Aurelio, segue nas súas casas. Nas súas paredes, nas súas mesas, nos seus álbunes, están os sorrisos asinados por Aurelio.
      Na miña casa tamén. A miña voda foi unha das últimas que fixo Aurelio. Antes, fixo a miña Primeira Comunión, e as das miñas irmás, e os retratos de familia. Retratos que están polo Carballiño, por Santiago, por Logroño, por Madrid, por Venezuela e hainos, incluso, que fixeron a viaxe de ida e volta de Alemaña.
      Descanse en paz, Aurelio. (Pilar Abraldes)
Sagra. 17 de marzo de 2008. Seis da tarde. Xente. Moita sente. Silencio.
      Para de chover. O sol mira por entre as néboas. Chega o coche da funeraria. José Manuel Soto Quesada. 21 anos. Fillo. Hirmau. Sobriño. Primo. Amigo. Unha familia moi grande e querida. Xogador de fútbol do Arenteiro B. Estudiante de Ciencias da Información. E moitas cousas mais. O cadaleito entra na igrexa. O sol da tarde acaricia con dozura as nosas penas. O crego empeza a misa. Palabra de esperanza. Igrexa chea. Xente no adro e na carretera. Todos unidos nun mismo silencio.
      O sol vaise escondendo. Escóitanse os paxaros. Hai moitos mozos e mozas. Naide chora. Non hai sorrisos. Soio miradas caladas e rezos. Silencio.
     Nas alas rotas da tarde latexa e voa a eterna pregunta sin resposta. ¿Por qué? Ente rezo e rezo, amasada de tristura e de esperanza, escóitase, calada, terca e fonda, a voz elocuente do silencio.
06-03-2008: Xa se poden ver en Ourense, no Hospital e na residencia, as exposición fotográficas de dous membros da asociación fotográfica carballiñesa POTIÑOS: "A cor viaauria" , de Juan Rúa, exposta na sala de espera de Dixestivo do Hospital Santa María Nai (planta principal); e "Sensacións viaauria", de Luisa Lorenzo na sala de espera de Oftalmoloxía do Hospital Materno Infantil (planta principal).
06-03-2008: Resolución do concurso de fotografía do entroido convocado polo Concello de O Carballiño: 1º premio para Maricarmen Izquierdo. 2º premio para Juan Rúa. 3º premio para Luisa Lorenzo.
05-02-2008: Desfile de carnaval do Carballiño. Primeiro premio para a comparsa de San Amaro... e segundo premio para a comparsa TOLOS POLO ENTROIDO.
03-02-2008: A bisbarra do Carballiño impón a súa lei no desfile do carnaval de Ourense: A comparsa dos de SAN AMARO levou o primeiro premio de animación, o premio á comparsa máis numerosa e o primeiro premio absoluto. E a comparsa TOLOS POLO ENTROIDO (do Carballiño) recibiu o premio ó mellor diseño e o segundo premio absoluto.
28-01-2008: Morreu don Juan Corral Pajariño.
      Pili Abraldes lémbrao así:    "Foise don Juan. Morreu Juan Corral Pajariño, home sabio e boa persoa, que procurou o mellor para xeracións de carballiñeses cun maxisterio inspirado nos clásicos de Grecia e Roma ós que tanto amou. Grego, latín, castelán, francés..., foi sabio en tódalas linguas, tamén no galego, nun tempos nos que as nosas letras non se estudaban na escola, pero falaban os fillos da terra, como don Juan. Física, Química, Matemáticas... Ningunha ciencia escapaba a súa curiosidade. A traducción dun texto, dicianos, era como un problema.
      Sabémolo ben, quen pasamos, e nunca mellor dito, polas súas mans. Milleiros de nenos e nenas da comarca enteira que medraron e se fixeron homes e mulleres baixo a sombra protectora de don Juan. O seu colexio -Isabel la Católica- o Corral para todos, foi a súa casa e a casa na que nos acolleu a todos, ¡cántos fillos da emigración!.
      Agora, na despedida, somos moitos os que nos sentimos orfos do mestre que, nin don Juan nin nós sabiamos, ata qué punto marcou as nosas vidas. O pracer de aprender, o pracer do traballo ben feito, o pracer do esforzo, o pracer da cultura, o pracer da conversa... o pracer de sentírmonos persoas.
      Ten este O Carballiño virtudes. Ten tamén defectos. Témolos os carballiñeses. Non somos dados ó afecto en vida. A rúa Juan Corral Pajariño é unha anécdota. Don Juan foise facendo vello diante de nós. O seu andar firme perdeu brío; o seu verbo un día fluido e a súa potente voz quebráronse paseniño; deixámolo de ver polo Casino, pola Calle Principal, pola Veracruz. Sen ruido, apagouse.
      Apagouse, como antes o fixeron outros compañeiros, ós que hoxe recordamos, como unha xeración de mestres xa desaparecida. MESTRES, así, en maiúscula, que fixeron do seu traballo unha vocación, que conseguiron que os nenos e nenas que pasabamos polas sùas aulas soubésemos ler, escribir, sumar, restar, multiplicar, dividir, os verbos, os ríos, as cordilleiras, os cabos, os golfos da Península Ibérica, os reis visigodos, as capitais do mundo... Doña Denza, doña Isabel, don Manuel Doval, don Eduardo Cela, mestres do grupo escolar. O seu director, don Amador, e a súa muller, doña Nievitas, que nos chamaban a todos polo nome e sabían de quen eramos fillos. Con don Juan, en fin, acabouse esa estirpe de mestres, que impartían o seu maxisterio dentro e fóra da escola, sen pedir nada a cambio.
      En torno a don Juan, xuntámonos hoxe moitos dos seus discípulos. Ogallá a súa memoria, e a dos outros mestres, siga viva entre nós, fillos da súa devoción polo ensino.
      Don Juan Corral Pajariño naceu en Dacón. Morreu onte, vinteoito de xaneiro, día de Santo Tomás de Aquino. Non é casualidade.Tiña noventa e sete anos. Chegoulle o ben merecido, e sei que feliz, descanso" (Pilar, 29-01-2008).
07-01-2008: A exposición fotográfica "Galicias" (de Juan Rúa) pódese ver dende hoxe ata o día 30 deste mes na Casa do Concello de Carballiño. Anteriormente estivo no Centro de Saúde da Teixeira (dende o 1 ata o 30 de novembro de 2007) e no centro de Saúde de Parada de Sil (dende o 1 de decembro de 2007 ata o 2 de xaneiro de 2008). Está previsto que tamén se expoña este ano 2008 nos locais das seguintes Fundacións Comarcais: Deza: Do 1 ao 15 de febreiro; O Salnés: Do 16 ao 30 de abril; Terras de Trives: Do 2 ao 16 de xuño; A Ulloa: Do 1 ao 15 agosto; Bergantiños: Do 15 ao 30 de novembro; A Paradanta: Do 1 ao 15 de decembro; A Mariña Occidental: Do 17 ao 31 de decembro. E tamén no centro comercial Pontiñas, de Lalín, do 18 de febreiro ó 30 de marzo. E no concello de Leiro, do 1 ó 15 de Maio. Como é lóxico, tamén se pode ver en internet, nesta web.
28-12-2007: Frutos Fernández González presentou na Casa da Cultura do Carballiño o seu libro NOMES DO RIBEIRO. Eu nunca vira o salón de actos da Casa da Cultura tan ateigado de xente. E, trala erudita presentación de Avelino Muleiro, Frutos sorprendeunos a case todos cun discurso emotivo e cálido... que tivo ó público calado e pendente del coma se dunha novela de suspense se tratara. Foi unha agradable sorpresa. E dende logo, a presentación do libro resultou ser un éxito rotundo. Parabéns ó autor. E desexar un longo éxito para o libro.
Entre as cousas que o autor conta do libro figura esto que transcribo: “Nomes do Ribeiro” é unha viaxe pola toponimia maior do Ribeiro e a súa contorna. Nos douscentos noventa e tres artigos que contén o libro analízanse máis de mil nomes de lugar, tratando de atopar o significado de cada un e de enmarcar ese significado dentro da súa realidade xeográfica, histórica ou cultural. O libro é tamén unha invitación a que o lector descubra os grandes tesouros que se atopan agachados nos nosos nomes de lugar. Uns tesouros que, sen dúbida, enriquecerán a todos aqueles que estean interesados na historia e na cultura destas terras. Como apunta Avelino Muleiro no prólogo: “..Neste libro, Frutos aposta por liberar todos os recunchos do Ribeiro da orfandade de soidade en que se atopan, enchéndoos dese aroma que produce nas cousas unha significación ideal...”.
21-12-2007: No colexio do Sagrado Corazón fixeron hoxe pola tarde un belén viviente... que daba gloria velo. Decoración e personaxes. Portal. Reis Magos. Lavandeiras. Deserto. Oasis. Pozo de auga. Cando levabas alí un pouco dábache a impresión de estar realmente en Oriente. ¡Noraboa á AMPA, que foi quén o organizou!. ¡Noraboa ó director do colexio, Alfonso, que actuaba de San Xosé!. E noraboa a todos os que colaboraron no evento. ¡Chapó!..
20-12-2007: Comida xudicial de nadal. Na Carballeira da Santa Cruz. ¡Canto rimos!. Respírase ben, moi ben, no mundo xudicial do Carballiño. Así da gusto. E paréceme que cando os funcionarios e os profesionales se levan ben... o traballo faise mellor e mais agusto... e todo iso redunda en beneficio dos que pola razón que sexa acoden á xusticia. Ó final é un ben para o conxunto da sociedade do Partido Xudicial.
23-11-2007: No Barazal tivo lugar a comida de despedida de Dona Laura Guede Gallego, Ilustrísima Xuíz do Xulgado número dous dos do Carballiño. Alí estaban, ademais da homenaxeada e do seu marido, moitos amigos: Xuíces, Secretarias de Xulgado, membros do Ministerio Fiscal, o Subdelegado do Goberno, a cabeza visible da Garda Civil no Carballiño, avogados, procuradores, persoal do xulgado, e incluso un notario. E seguro que aínda se me esquece alguén. Aparte da comida, que foi moi boa, como non podía ser doutro xeito tratándose do Barazal, houbo tamén discursos. A secretaria Dona Cristina dixo unha palabras breves, pero intensas, cargadas de emoción, que fixeron bailar as bágoas. O xuíz Don Luis pronunciou tamén un discurso, como compañeiro e como amigo, mencionando algunhas das grandes virtudes persoais e profesionais de Dona Laura, e pondo de manifesto a boa química que hai dende fai anos nos xulgados Carballiñeses. O avogado Don Manuel Souto Cacabelos pronunciou un discurso breve pero moi atinado, dedicándolle á homenaxeada palabras de eloxio e agradecemento. O actor, e procurador, Xosé Prada, amenizou a festa cunha representación realmente divertida, cargada de humor, que nos fixo rir a cachón. Dona Laura contestou, emocionada e feliz, dando as grazas a todos, con palabras nas que se podía apreciar a súa gran fondura humana. Finalmente, e xa fora de prazo, o avogado Don Perfecto Luis Rúa, pronunciou un discurso complexo, amasando risas con verdades, botándolle tamén abundante auga de elocuencia e unha “pizca” de sal de retranca. O "pan" que de alí resultou convenceunos a todos. Nesta vez, o amigo Luis, obtivo para si mesmo unha sentenza totalmente favorable.
Foi unha tarde moi fermosa. Como se merecía unha gran persoa como é Dona Laura, á que todos lle desexamos moita sorte, e lle pedimos que siga sendo como é. Moitas grazas por todo e moita sorte, tanto na vida persoal coma na profesional.
24-07-2007: Ás dez da noite morre en Ourense José Rúa Basalo. Un home bó. Natural de Camba. Pai de cinco fillos, un dos cales é notario no Carballiño... Cando morreu tiña 90 anos. Nas súas mans levaba unha longa vida de traballo e sacrificio. Labrego de profesión. Quedou viuvo cando o seu fillo máis vello tiña once anos e o máis novo menos dun mes. Coa axuda da familia sacou adiante os seus cinco fillos. Foi un home de paz, honrado, traballador, relixioso, amante da verdade... Despois de moitos anos de esforzo, Deus premiono permitindo que durante os derradeiros anos da súa vida poidera gozar vendo como os seus fillos e netos se xuntaban ó seu redor formando unha familia unida e feliz. .
13-07-2007: Concierto de Carlinhos Brown en Carballiño. No Campo de Futbol. Moita xente. E moi bo ambiente. Carlinhos conecta totalmente cun público que se lle entrega. Todos estes días hai un aire de festa en Carballiño. As terrazas están ateigadas de xente. E moitos comentan: "esto parece o Septiembre"... facendo alusión a que parece coma se estiveramos nas festas do Setembro que cada ano enchen o Carballiño de xente.
09-07-2007: Empeza o VII CURSO DE TERMALISMO, organizado pola Universidade de Vigo e o Instituto de Estudios Carballiñeses. A inauguración ten lugar no Centro Comarcal do Carballiño. Asisten 50 alumnos. O curso segue durante os días 9 (Carballiño e Mondaríz), 10 (Balneario de Lobios), 11 (Balneario de Guitiriz) e 12 (Talaso Atlántico). Igual que en anos anteriores o éxito é total: Todos os asistentes rematan encantados.
27-05-2007.- Eleccións Municipais. No Carballiño os resultados foron: 8 PSdeG-PSOE, 5 PP, 4 BNG. O PSOE gaña, pero non acada a maioría absoluta. O BNG, con Amil, consegue un bos resultados. O PP mantén os seus 5 concelleiros. Parece que gobernará o PSOE en minoría...
31-03-2007: O poeta de Barbantes, Manuel Vilanova, gaña o PREMIO NACIONAL DA CRÍTICA de poesía en língua galega co seu libro A ESMERALDA BRANCA.
09-3-2007: inaugurouse a exposición permanente de fotografías de Potiños no local cedido por D. José Ignacio Fontaiñas, no baixo do edificio número 15 da Alameda do Carballiño...
06-03-2007, martes: O IES MANUEL CHAMOSO LAMAS, de O Carballiño, organizou cuatro sesiones teatrales en inglés no Auditorio Multifuncional de Carballiño. Tratouse das obras de teatro“School is Back” (que se representou tres veces, unha para Bacharelato, financiada pola CAIXANOVA, e outras duas sesións para PRIMEIRO CICLO e SEGUNDO CICLO DA ESO, ambas financiadas pola CAIXAGALICIA) e "Midnight Madness", para Educación Primaria, financiada por "LA CAIXA". Todas as obras foron representadas polo grupo Clever Pants. A elas foron invitados os alumnos de todos os centros de ensino existentes na Vila e tamén os de Cea e Maside. A asistencia foi masiva, dado que foron presenciadas por mais de mil cincocentos rapaces. A organización foi todo un éxito e a resposta dos restantes centros foi magnífica. Todo o mundo quedou moi contento, e os alumnos expresaron o seu agradecemento e o seu deseo de que o ano que ven esto se volva a repetir...
14-01-2007: Na misa de 11:15 deuse a coñecer o resultado do concurso de Beléns da parroquia do Carballiño . O primeiro premio foi para o nacemento feito por María Rúa e Carmen Rúa.
07-12-2006: Inauguración do Hotel Arenteiro. Un símbolo importante na Vila do Carballiño. Alí estaban Manolo e Rosa. Estaba tamén Celso Carballal. Había moita xente da política: como o Conselleiro de Medio Ambiente, Pachi Vazquez, o Alcalde do Carballiño e varios concelleiros, o Delegado da Consellería de Medio Ambiente en Ourense, o Gobernador Civil de Ourense... e moitos máis. Estaba Juan Valcarcel, o pintor que adornaba a sala con unha exposición de cadros. Estaba José Luis Cuerda, amable e amizoso, coma sempre, enchendo o acto coa sua pacífica presencia. E moitos destacados empresarios e veciños do Carballiño. Don Xosé Benito bendeciu o Inmoble, rezando en galego. Logo chegou a hora de comer e beber nunha carpa instalada na Alameda. Por suposto que non faltou o "pulpo". Un día moi importante para a Vila do Carballiño, que hoxe é, dende logo, moito máis cidade que onte. Creo que o Hotel Arenteiro é un fermoso símbolo que da servicio e prestixio a esta fermosa Vila.
02-12-2006: Rematou no concello de O Carballiño o curso de fotografía impartido por HECTOR GUZMAN. Con entrega de diplomas, regalo ó maestro... e momentos de emoción. "Gracias, Guzmán, por ser profe, maestro e amigo. Gracias por ser punto de encontro. Gracias por ser fonte de creatividade, de soños e de ledicia. Gracias por ser en cada momento semente de novos camiños...". Hoxe pola tarde haaberá tamén unha conferencia sobre o tema da composción fotográfica impartida polo maestro H. Guzmán. E logo cea.
01-12-2006: Antonio, tenente da Garda Civil, organizou un xantar no lecer, onde se mexturaton xuices, secretarios, fiscais, conselleiros, alcaldes, notarios, comisarios, músicos, empresarios, obreiros, parados, xubilados... nun clima de total harmonía... Foi un exemplo de democracia...
14-10-2006: Ya se sabe el resultado del concurso de fotografía de la fiesta del pulpo (o del polbo). Primer premio para MANUEL BLANCO GUERRA. Segundo premio para MILA FERNANDEZ SILVA. Y tercer premio para JOSE LUIS DIZ. Las fotos son estupendas. Enhorabuena a los premiados.
12-10-2006: Día del Pilar. Patrona de Correos y de la Guardia Civil. Misa solemne, en gallego. La Veracruz abarrotada. Y luego pincho-comida con casi todo el pueblo invitado. Este año en el Isis Faria. Un día soleado y precioso. Y quizás se deba destacar que este año hubo masiva asistencia de autoridades judiciales: jueces, secretarias... e incluso un juez y una secretaria que estuvieron en Carballiño pero que ahora ya no están aquí, sino en Lugo y en Ourense. Una gran familia. Da gusto ver el buen ambiente que hay.
17-09-2006: Hoxe celébrase no Carballiño a FESTA de SAN CIBRÁN. O día propio de San Cibrán é o 16 de setembro, pero a petición dos comerciantes, para que a festa non coincida coa feira, por iso se celebra a festa o día 17 en lugar do 16. Houbo procesión, e logo misa solemne, en galego, coa Veracruz ateigada de xente, con asistencia do Sr. Alcalde e de outras autoridades. A celebración da misa presidiuna DON SEREFÍN MARQUES GIL, un crego que fai ó redor de 30 anos foi profesor deste que agora está escribindo... e coas súas ensinanzas despertou en min (e supoño que en moitos outros) o amor á lectura e á escritura. Probablemente se non fora por aquelas lonxanas ensinanzas de Don Serafín... esta web non existiría, ou, polo menos, non sería así.
E a todo isto... ¿vos sabedes quén foi San Cibrán?. Foi bispo e martir. En África. No século III. Naceu en Cartago, no ano 200. Convertiuse ó cristianismo. E foi ordenado crego. E despois proclamando bispo de Cartago, no ano 248. No ano 257 o emperador Valeriano puxo en marcha una forte persecución contra os cristiáns... e o bispo Cipriano negouse a adorar ós deuses pagáns, polo cal foi condenado a morte, e cortáronlle a cabeza cunha espada. Deste xeito sufriu, como outros moitos naqueles tempos, o martirio. Foi o Bispo e o Santo máis importante de Africa ata que apareceu San Agustín.
16-09-2006: conmemoración do 40 aniversario da fundación da empresa carballiñesa CONSTRUCCIONES JOENFE, SL. Misa na Veracruz. E logo xantar no restaurante O POTE. Asistiron ó redor de 200 persoas. Despois da comida chegaron os discursos, algúns moi emocionantes. É moi bonito ver xunta á familia de Joenfe, compartindo mesa, lembranzas e proxectos. A historia do Carballiño moderno non se debe escribir sen falar desta empresa que deu traballo a moita xente e que lle deu un fogar a moita outra. Por certo, o nome JOENFE.... está formado polas iniciais dos tres hirmaus fundadores da empresa: José, Enrique, e Felisindo. Contan que un doce de setembro do ano 1966 os tres himaus decidiron poñer en marcha a empresa, e que o 16 de agosto de 1967 asinaron formalmente a escritura de constitución desta sociedade. ¡Xa choveu!. ¡E xa fixo sol!. Noraboa a JOENFE. E que cumpla moitos máis, facendo casas e dando vida e traballo.
12-08-2006: presentación do número 12 da revista Ágora do Orcellón. É lóxico que o número 12 se presente un día 12 dun ano no que 2*6=12. Doce foron os apóstolos. Doce os meses do ano. Doce...
08-08-2006: morreu a viuda de POTIÑOS.
Segunda semana de agosto. Arde Galicia. Lume e fume por todas partes. Asesinato da natureza, da vida, da economía, da xente... Un crimen. Bágoas. ¿Hai duas galicias: a dos que prantan lume e a dos que o apagan?. ¿Duas galicias en loita?. Xa vai sendo hora de que gañe a boa. ¿Quén está detras do lume?. Parece que naide o sabe... pero creo que Séneca sí que o averiguaría. Lembremos a súa frase: "Autor del delito es aquel al cual aprovecha" (SENECA)
Primeira semana de agosto de 2006. Xociviga. Carballiño convírtese pro uns días na terra do cine. Proxéctanse un montón de películas. E entre elas está LA EDUCACIÓN DE LAS HADAS, do director amigo destas terras Don JOSÉ LUIS CUERDA.
07-07-2006: Está previsto que TIRULEQUE, Grupo de Teatro, estree ROMA ¡UNHA TOLERÍA! ás 22'30 horas no Auditorio do Carballiño.
30 de xuño de 2006: No balneario de Laias tivo lugar a comida de despedida de D.ª Raquel Blanco Pérez, que foi secretaria do xugado número 1 do Carballiño e que agora se vai para Ourense. Os dous xuices do Carballiño, a secretaria do xuzgado número 2, o xuíz e mais a secretaria do xuzgado de Ribadavia, a fiscal, o persoal dos dous xuzgados, moitos abogados e procuradores, o rexistrador da propiedade, un dos notarios do Carballiño, guardia civil, policía local, o titor de Raquel... E seguro que algúns mais que neste momento non me veñen á memoria. Eran máis de cincuenta as persoas que estiveron presentes homenaxeando a Doña Raquel. Houbo discursos: de Don Manuel Souto Cacabelos, de Xosé Prada, de Luis Doval, da mesma Raquel. Houbo regalos, emoción e incluso bágoas. A verdade é que Raquel é unha persoa estupenda e por iso é moi querida en todolos sectores xurídicos do Carballiño. E, ademáis dos que estaban alí, hai outra moita xente anónima que no fondo do seu corazón homenaxeou en silencio a unha persoa que sempre repartiu comprensión, humanidade e cariño, non soio para os coñecidos, senón tamén para a xente que por unha razón ou por outra acudía ó xuzgado. Raquél estaba sempre en actitude de axudar á xente, e ademáis facíao cun permanente sorriso que enchía de paz o corazón de calquera persoa que se topaba diante dela. Cónstame que axudou a moita xente humilde (labregos, inmigrantes...), incluso en asuntos que non lle incumbían directamente a ela e dos que se houbera podido excusar fácilmente. Había veces que incluso facía ben sen darse conta. Raquel é unha gran persoa, na que se da unha perfecta combinación de profesionalidade, eficacia, humanidade, humildade e ledicia; unha boa forma de construir XUSTICIA, unha xusticia humana. Quizáis o que máis me gustou de todo o que se dixo na comida foi esta frase: "Raquel, soio che pedimos que non cambies".
18-05-2006: 20 horas, na casa da cultura do Carballiño, presentación do libro e do DVD "Carrilanos. Os túneles dun tempo", de Rafael Cid. Proxección do estupendo documental que nos fala da construcción do ferrocarril de Puebla de Sanabría a O Carballliño, e especialmente da construcción dos túneles do Padornelo e do Corno, e da problemática humana e social que levaron consigo: homes mortos pola silicose, viuvas, orfos...
04-05-2006: Tivo lugar a clausura da IIIª ESCOLA DE PAIS E NAIS, Programa Protego, con un acto solemne no que estiveron presentes o Alcalde do Carballiño, Carlos Montes, a Concelleira de Servicios Socias, Elisa Dominguez, o Director do Colexio Sagrado Corazón, Alfonso Bernardez, e do director do curso, José Manuel Fariñas (Secho). A escola, organizada polo Concello do Carballiño, desenrolouse ó longo deste curso, durante sete sesións. Dirixiuna maxistralmente o incansable Secho. E a ela asistiron máis de cincuenta nais e pais. A súa finalidade foi a de ensinar ós pais habilidades para educar e formar ós seus fillos, indicando pautas para mellorar a conducta dos rapaces, comunicarse con eles, mellorar as relacións familiares, establecer límites e normas de comportamento e sancións en caso de incumplimento dos mesmos, resolver problemas cando se presentan... Tamén se incidiu na posición familiar ante o tabaco, o alcohol e as outras drogas. O Colexio Sagrado Corazón prestou de balde as súas instalacións para que esta escola se poidese desenvolver. O acto de clausura foi ledo e emotivo. Carlos, Elisa e Alfonso, tras pronunciar unhas breves e acertadas palabras, levaron a cabo a entrega dos diplomas a tódolos asistentes.
27-04-2006, xoves: O IES MANUEL CHAMOSO LAMAS, de O Carballiño, organizou duas obras teatrales en inglés no Auditorio Multifuncional de Carballiño. Tratouse das obras de teatro“Teenage Kicks” e "Happy Ending", do grupo Clever Pants. A elas foron invitados os alumnos de todos os centros de ensino existentes na Vila e tamén os de Cea e Maside. A asistencia foi masiva, dado que foron presenciadas por mais de oitocentos rapaces. A organización foi todo un éxito e a resposta dos restantes centros foi magnífica. A financiación puxérona as entidades CAIXANOVA e CAIXAGALICIA. Todo o mundo quedou moi contento, e os alumnos expresaron o seu agradecemento e o seu deseo de que o ano que ven esto se volva a repetir..
07-04-2006: A Asociación Alvaro das Casas presenta na Casa da Cultura do Carballiño o libro : "CONVERSAS NO RIBEIRO-ENCONTROS COA TRADICIÓN-O VIÑO", que vai acompañado dun CD no que se recollen as voces de xente maior que fala de cómo era o cultivo e a cultura do viño fai cerca de cen anos.
07-04-2006: Nos días 7, 8 e 9 de abril o Centro de Estudos “Chamoso Lamas”, en colaboración coa Universidade de Vigo, organiza no Carballiño un congreso sobre o tema: "O Home e o medio: A Educación como salvagarda do Ecosistema".
01-03-2006: Silandeiramente, sen ruído, tomou posesión o novo rexistrador da propiedade do Carballiño, Don Antonio Alcántara.
28-02-2006: a comparsa de PAQUITO CHOCOLATERO participou no desfile do carnaval no Carballiño, acadando a segundo premio. Animada polo calor e o aplauso apaixoado dun público emocionado. O paso pola rúa principal ateigada de xente foi apoteósico. O primeiro premio foi para a compasa MUSICAL OS AZUCARADOS, de Maside; e o terceiro para OS VIQUINGOS, de San Amaro. Houbo moitos máis premios. Pero o mellor premio de todos foi a satisfacción de haber disfrutado moito durante o desfile. Día frio, pero soleado.
26-02-2006: PAQUITO CHOCOLATERO, a comparsa dos amgos do Titanic, participou no desfile do carnaval de Ourense, e gañou o PREMIO DE ANIMACIÓN e tamén o PRIMEIRO PREMIO ABSOLUTO para comparsas de máis de dez compoñentes. Desfilaron na comparsa 49 persoas. O éxito foi total. Día moi frío, pero sen choiva.
29-01-2006: Na pastelería Royal está exposta no escaparate unha fermosa reproducción "en chocolate" da torre da igrexa da Veracruz feita polo maestro chocolatero DON JOSE MANUEL DE LA IGLESIA BARROS. Esta doce obra arquitectónica mide 1,68 m de alto e 0,70 m de ancho. Na súa elaboración empregáronse 50 horas de traballo e 74 kilos de chocolate. Ver foto
29-01-2006: Dia fresco e soleado. A partir de Seoane xa se empezaba a ver neve. Cea estaba todo cuberto de branco. E tamén eran brancos outros moitos pobos, como por exemplo Lousado. Indo de cara Santiago todo se vía branco dende Cea ata máis alá de Lalín. Pero a parte mais fermosa era a de Castro de Dozón, onde tamén eran brancas as ramas das árbores. Un fermoso día de sol para ver paisaxes nevados.
28-01-2006: Hoxe pola mañán, nevou mansamento no Carballiño. Durante mais dunha hora estiveron caindo grandes folerpas de neve. E chegou a cuallar a neve nos lousados. Pero logo a neve foise e a Vila quedou da cor de sempre.
02-01-2006: Hoxe tamén me contaron que dende fai un tempo se está tentando espabilar unha asociación que levaba un certo tempo adormecida: Trátase da Agrupación Cultural Avantar. Unha agrupación que, según contan, tivo unha grande actividade en tempos pasados, nos tempos aqueles nos que o poeta MANUEL MARIA andaba polo Carballiño.
02-01-2006: O ano novo empeza sen grandes novedades. Cicais que o que máis chama a atención é a gran variedade de carteles que hai nas portas dos bares falando do tabaco. Dan ganas de facer un concurso para premiar ó mais orixinal. Tamén poderiamos facer unha estadística. Creo que a gran maioría dos bares pequenos están "reservados para fumadores". E parece que os restaurantes e cafeterías, mentras non fan as obras para separar as zonas de fumadores e non fumadores, acóllense á opción de espacio libre de fume. Tamén hai quen acordou facer unha votación para que os clientes decidisen se querían que o establecemento fose de fumadores ou de non fumadores. Así fixo, por exemplo, a confitería-panadería-cafetería ROYAL. Aquí gañaron os non fumadores. E Estrella, a dona, saíu falando pola tele, nada menos que na primeira cadena. Esto é poderío e o demáis son contos.
23-12-2005: Xa están rematadas as beirarrúas da Avenida de Julio Rodríguez Soto.
22-12-2005: Comida xudicial de Nadal. No fermoso Pazo de San Damián (concello de Amoeiro). Trinta e unha persoas. Xuíces, segredarios, persoal dos xulgados, avogados, procuradores, notario... E non sei se me queda algún esquecido. Tarde soleada e fermosa. Un bó cocido. Ambiente moi agradable. Cordialidade. E moita risa. Por ausencia de Don Manuel Souto Cacabelos, pronunció o discurso de rigor o avogado Don Perfecto Luis Rúa Rodríguez. Discurso breve pero "enjundioso", especialmente pola mímica e polo manexo do tono e da cadencia da voz. A contabilidade do xantar correu a cargo do actor de teatro, e tamén procurador, Don José Prada Martínez. Por suposto que non sobrou nin faltou un céntimo de euro. E a señora Xuiz, Dona Laura, fixo tamén de fotógrafo, lucindo unha fermosa e potente cámara. O reportaxe será estupendo, sen dúbida. Tamén se descubriu como fotógrafo artístico e orixinal Xan Alfonso. E o fundamental de todo foi que reinou a ledicia, a amizade, e a harmonía xeral. Un día para lembrar.
E todo isto aconteceu no fermoso Pazo de San Damián, que foi contruído por Don Fernando Boán, cura de Abruciños, a finales do século XVI, e que recentemente foi restaurado para adicalo a casa de turismo rural.
22-12-2005: Xa están rematando as obras da segunda beirarúa da Avenida de Xulio Rodríguez Soto. Pola mañan vense tódolos días os obreiros da brigada municipal traballando, co lume acendido, para escorrentar a xeada. Porque hoxe, por certo, parece ser que chegamos a -7 grados, sí, sete grados baixo cero.
22-10-2005: O Peñasco reabriu as suas portas. Remozado. Fermosamente decorado. Pero conservando o fermoso chau case centenario. Luis e Madelón. ¡Noraboa!.
12-10-2005: Día do Pilar. Festa da Guardia Civil.
12-10-2005: Partido para recaudar fondos para axudar a FATIMA. No campo municipal de Espiñedo. Xogan o RCD CORUÑA contra un combinado do CD ARENTEIRO-MASIDE FC. O mércores día 12 ás 12 horas. Día festivo por ser día do Pilar. Vendéronse todas as entradas. Todo un éxito.
8-10-2005: No multifuncional, ás 8:30 da tarde, XXIII Festival Galaico-Portugués, coa participación da CORAL POLIFÓNICA DE VILA NOVA DE CERVEIRA, da ASOCIACIÓN VERINENSE AMIGOS DA MÚSICA, e da CORAL POLIFÓNICA CASINO DO CARBALLIÑO. Había bastante xente. Aplauso a rabear, para todos, pero moi especialmente para a Coral do Casino do Carballiño e para a súa directora Ana Docampo Arocas. A directora da coral portuguesa, Cintia Andrea Alves Pereira, moi noviña, pero moi simpática. A coral de Verín estivo dirixida por Edelmiro Mateo García, un home con pinta de afable e sonrinte. Despois un pincho e un viño. Había moi bo ambiente. Entre as autoridades estaba o Alcalde do Carballiño, Carlos Montes, e a concelleira Inmaculada Ucha.
7-10-2005: Despedida de Loly. Secretaria do xulgado número 1 do Carballiño durante máis de cinco anos. Moi querida polo personal do xulgado, polos avogados e procuradores, e por todo o mundo. Comida no restaurante Carballeira. Estaba todo moi rico. Discursos emocionados e cariñosos de Doña Laura Guede Gallego (Xuiz do xulgado número dous), Don Manuel Souto Cacabelos, Don Xosé Prada Martínez e da mesma Loly. Regalos. Había moita xente e moi bo ambiente. Unha tarde fermosa.
3-10-2005: Ourense adica o día mundial da arquitectura a DON ANTONIO PALACIOS, con celebración dun acto na igrexa da Veracruz, onde tamén se pode ver unha exposición de fotos da Vera Cruz feitas por membros da Asociación Potiños.
30-09-2005: O Concello do Carballiño concédeulle a medalla de ouro do concello ó actor francés, de moda, José García, fillo de carballiñeses emigrados a París. José García amosouse emocionado e fixo a súa intervención en galego.
16-9-2005: 11:30 da noite. Praza do Emigrante (que case todos chaman Plaza Roxa). Bustamante. A praza e as rúas ateigadas de xente. Público heteroxéneo. Dende bebés de poucos meses a persoas maiores de oitenta anos. E Bustamante canta. A xente escoita. Pero fai frio. E non acaba de quecer o ambiente. Por cada persoa que intenta bailar hay trinta que están firmes de pé, coma se foran estátuas. Soio o público que está mais cerca do palco (xente nova, moi nova) parece estar verdadeiramente metido no concierto. Canto remata a actuación de Bustamante empezan os fogos artificiais. O público miráos aguantando estoicamente o aire frío que corre.
15-9-2005: están empezando as festas do setembro 2005. Este ano parece que a actuación máis comentada é a de David Bustamante.
14-9-2005: xa fai uns días que comenzaron as obras de reforma do edificio no que estivo o Hotel Arenteiro. Este edificio é, sen dúbidas, un dos símbolos da vila do Arenteiro. Cando a súa reforma remate poderá quedar convertido nun dos nosos símbolos de modernidade..
13-09-2005: o Banco do Pituxo. Diante do Pituxo hai un banco, colocado na beirarúa, pegado á parede do restaurante. Contan que dende fai máis de setenta anos sempre houbo un banco nese lugar, e que cando polo uso se estropeaba o banco puñan outro novo no seu lugar. Cando remataron as obras da última reforma do Pituxo os clientes o primeiro que lle pediron ó dono é que volvese a poñer o banco no sitio de sempre. E así se fixo. Según parece o Banco do Pituxo é unha institución na vila do Carballiño. A min gústanme os bancos nas rúas, porque fomentan a tertulia e a relación social, e porque nos fan a vida máis levadeira. Os bancos son fonte de descanso para o corpo e para a mente. Unha vila con máis bancos será unha vila con menos estrés e con menos infartos.
9-9-2005: Juan Valcarcel inaugura, un ano máis, a sú exposición de pintura na rúa do paseo do Carballiño. Este ano leva por título: "...esos locos bajitos".
12 a 19 de agosto de 2005: Xornadas de Cine e Video de Galicia: XOCIVIGA. ¿Onde?. Vaia pregunta máis tonta. ¡No Carballiño!. Onde foron sempre.
14-08-2005: 11 da noite. Carballiño está cheo de xente. Nas terrazas non se atopa ningunha mesa libre. Na praza maior canta María do Ceo. A súa voz resoa forte, poderosa, enmeigada... e o público, que ocupa a praza toda, aplaude a rabear. Todo cheira a ledicia.¡Qué fermoso é o verán!!.
14-08-2005: Lenvanteime pola manán en Ares e baixei á praia: estaba ateigada de xente. Facía un día espléndido. Logo fomos a Acuapark (concello de Cerceda): estaba tan cheo de xente que non cabía unha formiga. Colas para todo. E unha hora de espera para conquerir un bocata para comer. Eran as oito da noite cando chegamos ó Carballiño: o Parque Municipal e as rúas do pobo estaban cheas de xente. Contan que houbo ó redor de 70.000 persoas hoxe no Carballiño na festa do polbo. Agora estou na casa e penso: ¡Eu non sei de onde sae tanta xente!. .
14-08-2005: Festa do polbo, antes do pulpo, do Carballiño. Cóntase que asista o presidente da Xunta.
12-08-2005: no salón de actos do Centro Comarcal do Carballiño: conferencia do doutor Xaime Enríquez Paradela, médico do hospital sant Pau de Barcelona e socio do Instituto de Estudios Carballiñeses, co título: Estado actual da hepatite C. Despois de rematar a conferencia celébrase a asemblea Xeral ordinaria do IEC. E preséntase o número 10 da revista Ágora do Orcellón. Termina todo cunha cea no Derby á que asisten 25 persoas.
Agosto do 2005: Manuel Vazquez Fernandez, Pachi Vazquez, o que fora alcalde do Carballiño durante dez anos, é agora o Conselleiro de Medio Ambiente.
21-07-2005: Elisa Dominguez preside (no salón de actos do Casino) o acto de clausura do Curso de Termalismo. Remata así un curso ó que asistiron 41 alumnos, a mor parte deles mulleres (e ben fermosas, por certo). Todos moi contentos. Nótase satisfacción e ledicia nas caras. A verdade é que se respira un algo de optimismo e de ilusión que fai sentir que loitar por facer cousas para que o mundo sexa mellor segue tendo sentido. (Por certo que Elisa Dominguez é unha persoa que arrecende a simpatía e cercanía, que desempeña moi ben o papel institucional de Alcaldesa (ainda que sexa en funcións), unha persoa coa que un se sinte ben. E probablemente sexa esta a primeira alcaldesa que tivo o concello do Carballiño, ¿non si?).
19-07-2005: O Instituto de Estudios Carballiñeses e a Universidade de Vigo (Campus de Ourense) organizan un novo curso de Termalismo. Título do curso: Termalismo: Augas e barros. Datas: 18, 19, 20 e 21 de xullo. Lugar de celebración: Centro Termal (O Carballiño), Balneario de Mondariz (Mondariz), Centro Talaso Atlántico (Baiona) e Balneario de Lobios (Lobios).Directores do curso: D. Xosé Luis Legido Soto, Dna. Lourdes Mourelle Mosqueira e D. Avelino Muleiro García .Asisten máis de corenta "alumnos". É unha gran honra para o Carballiño o feito de que este curso teña lugar. E debémosllo a Avelino Muleiro, unha persoa que caladamente loita polo ben do Carballiño dende fai moitos anos. Gracias, Avelino.
06-07-2005: Carballiño chora. Olladas silandeiras. Corazóns encollidos. Dor. Unha frol inocente arrincada de súpeto. Misa ás oito do serán. A Veracruz ateigada de xente. Rezos, silencio e bágoas. Unha familia rota. Todo o pobo ferido. Unha caixa branca. E dentro unha nena de menos de dous anos. Morreu unha nena inocente. E non somos capaces de entendelo. Eu pídolle a Deus que lle axude ós pais e a familia toda a seguir adiante nestes momentos tan difíciles.
01-07-2005: Xa levan algún tempo funcionando os colectores do lixo soterrados, ainda que non houbo inauguración oficial. E tamén xa se pode facer uso da remodelada praza das Galiñas, ainda que tampouco foi inaugurada. O Pituxo xa non ten andamios, e xa abriu de novo. Cafetería, hotel, restaurante. Quedou moi fermoso. E tamén parece que pronto van a reabrir o Peñasco.
20-05-2005: Cena de políticos e empresarios do Carballiño no Restaurante Santa Cruz coa muller de presidente de Panamá. É a primeira vez que unha primeira dama visita a vila do Carballiño.
20-05-2005: O Instituto CHAMOSO LAMAS de Carballiño está celebrando o seu 25 cumpleanos. O venres 20 de maio cena no restaurante Isis Faria, con asistencia de más de duascentas persoas: alumnos, profes, exalumnos, exprofes ... Foi unha fresta grande para os amigos do Chamoso. Seguida de baile que se prolongou máis alá das seis da mañán. Contan as crónicas que as mulleres bailaban sen parar ... e que os homes, sentados, falaban entre sí, recordando vellos tempos. Pero que, en calquera caso, uns e outras pasárono moi ben. Como debe ser.
14-05-2005: Despois de dez anos no cargo o alcalde do Carballiño, "Pachi Vazquez", dimite para presentarse ás eleccións do Parlamento Galego, e déixalle o seu posto de rexidor do concello do Carballiño a Carlos Montes.
14-05-2005: Estes días andan facendo obras na praza das Galiñas, para pavimentala, e para unificala coa praza de Emilia Pardo Bazán. Un bo novo cacho de Carballiño gañado para a peatonalización e para o disfrute dos veciños.
11-05-2005: Peregrinación da parroquia de Carballiño á igrexa de Fátima de Ourense. Dous autobuses grandes ateigados de xente. E logo a xente que foi en coche particular. Misa en galego ás nove da noite na igrexa de Fátima, que estaba completamente chea. Presidiu don José Benito.
04-05-2005: Santiago. Hostal dos Reis Católicos. Xuices, fiscais, secretarios de xuzgado... homes e mulleres ... xúntanse en Santiago para decir que están dispostos a usar a língua galega na administración de xustiza. Galeguizar Galicia. Deixar patente que o galego é unha lingua "como Dios manda", que sirve non soio para falar cos amigos, senón tamén para redactar todo tipo de documentos. E que naide se debe sentir discriminado por falar galego. O acto está organizado pola Asociación de funcionarios apra a normalización linguística de Galicia, presidida polo amigo Monteagudo. E detrás do telón está, ¡¿como non?!, Xosé González, funcionario do concello de Redondela e argallante maior en todas as movidas que se organizan para defender a lingua galega. O acto ten moita solemnidade: polo lugar no que se celebra, polos medios de comunicación presentes, polos políticos que interveñen (entre outros o Presidente da Xunta, Don Manuel Fraga, e dous conselleiros), e sobre todo pola relevancia das persoas que se están comprometendo públicamente a empregar e defender o idioma galego. Entre os comprometidos no acto figuran varias persoas vinculadas co Carballiño, entre as que podemos citar a: Don Carlos Varela García, Fiscal-Xefe do Tribunal Superior de Galicia; Don Luis Doval Pérez, Xuíz do Xulgado número 1 do Carballiño; Don Antonio Piña Alonso, que foi fai poucos anos xuíz do Xulgado número 2 do Carballiño e que agora mesmo é Maxistrado do Xulgado número 3 de Ourense e decano dos xuíces de Ourense...
03-05-2005: galicias.com chega a 1.000.000 de visitas.
23-04-2005: día do libro. Nun lugar de Galicia ... Na praza maior do Carballiño levouse a cabo unha lectura do libro do Quixote, en galego, dende as doce do mediodía ata as doce da noite. Doce horas de lectura ininterrumpida. 72 quixotes ou lectores, cada un dos cales leu durante dez minutos. Día morno, no que o sol bailou coa chuvia, alternándose ós poucos. O concello puxo unha carpa, un atril, un micro e un altavoz, unha lámpara para poder seguir lendo cando se fixo de noite, unhas cantas sillas para o público, ... O señor Alcalde foi o primeiro en ler, abrindo o acto ás 12 en punto. Na lectura participaron tamén outros políticos de todos os partidos e moitos outros persoeiros da vila do Carballiño e incluso de fora dela (como o subdirector do libro). Pero foi fundamentalmente una acto quixotesco dos veciños, novos e vellos, homes e mulleres ... xentes de toda idade e condición social. Organizou o Instituto de Estudios Carballiñeses e a Concellería de Cultura do Concello do Carballiño e a Biblioteca Municipal do Carballiño. Os que realmente curraron foron principalmente José (o bibliotecario) e José Ignacio Bello. Foi unha fermosa aventura quixotesca que todos os participantes ofrecemos ás nosas fermosas sin par Dulcineas do Toboso.
17-04-2005: hoxe cúmplense 44 anos do falecemento de don Evaristo, o promotor da Veracruz.
09-04-2005: ás 20:00 misa funeral solemne -en galego- na igrexa da Veracruz do Carballiño por Juan Pablo II. A igrexa abarrotada. Preside don José Benito. Hai bastantes cregos mais. Están as autoridades: Sr. Alcalde, concelleiros, membros dos partidos da oposición. Fermosa homilia. Carballiño únese a esta cadea de oración que se espallou polo mundo enteiro como consecuencia da morte de Juan Pablo II. Gracias, Juan Pablo II, por todo o ben que fixeches coa tua vida e coa tua morte.
08-04-2005: Funeral en Roma por Juan Pablo II. Impresionante a cantidade de xente. Impresionante a cobertura dos medios de comunicación. Impresionante a repercusión que tivo en todo o mundo. Un home bo. Un home coherente. Un home de fe. Un home de paz. Un lider indiscutible. Juan Pablo II fixera moitas viaxes e en todas elas xuntara moita xente para escoitar a súa mensaxe. Pero esta derradeira viaxe súa foi a máis importante, a que máis xente congregou e a que máis repercusión tivo: millóns e millóns de persoas de todo o mundo acompañaron a Juan Pablo II nesta súa derradeira viaxe. Rezando, pensando, falando, xuntándose, ... de mil maneiras. Cicais a morte deste papa foi a súa predicación mais grande e o maior servicio que lle fixo á Igrexa Católica. Estou seguro de que a súa morte fixo medrar a fe en Deus moito máis ca calquera dos seus outros actos. Hai xente que hasta despois de morta sigue facendo o ben.
02-abril-2005: hoxe morreu o Papa Juan Pablo II. Ás 21:37 horas. O mundo está triste. Un santo deixa a terra para ir ó ceo. Despois de moitos traballos, Deus chamouno para que fose descansar ó seu lado. Aquí na terra deixa un rastro moi fondo. Este Papa cambiou o mundo en moitos aspectos, e moito máis houbera cambiado se os gobernantes houberan feito caso dos consellos e das ideas de Juan Pablo II. Predicou sin descanso a xusticia e o amor social. As primeras verbas que dixo cando fai 26 anos foi elexido Papa foron: "Non teñades medo ...". E agora dende o ceo seguramente nos está dicindo o mesmo: "Non teñades medo. Eu estou ben, estou con Deus. E Deus sigue convosco. Non teñades medo. Abride as portas a Cristo. Deixar entrar a Deus no voso corazón".
12-03-2005: Están xa a punto de rematar a obra para colocar os colectores do lixo soterrados beira da praza de Abastos do Carballiño. Serán os primeiros colectores soterrados que haxa no Carballiño.
12-03-2005: galicias.com chega ás 800.000 visitas, xusto cinco meses despois de haber chegado ás 400.000.
12-03-2005: Festa da Mimosa no Casino do Carballiño. O pregón é a cargo de Victor Moro. Logo cena e baile.
11-03-2005: ás 20:15 no salón de actos do Casino ten lugar una mesa redonda con periodistas para falar dos medios de comunicación. Dirixe Avelino Muleiro. Asisten: Emilio (da televisión do Carballiño), Isabel (da Región, corresponsal en Ribadavia), Berta (de onda cero), Luisa (da COPE),, Javier Moro (de Faro de Ourense e Arenteiro Dixital). Asite pouco público. Pero a mesa redonda está moi interesante. Dura hora e media larga. Pero o tempo pasou voando.
11-03-2005: Fai un ano que foron os atentados de Madrid. Cocentración na praza Maior do Carballiño para recordalo e para pedir que non volva a suceder. Asistiron tamén á concentración os nenos do colexio.
05-03-2005: O Peñasco leva xa varios días pechado. Con un cartel que dice SE TRASPASA RENTA BAJA. Alí dentro, agochados entre aquelas catro paredes, dorme unha boa parte da historia non escrita do Carballiño: tertulias, amizades, soños... O Peñasco non é unha cafetería calquera: ten moita personalidade. Como tamén a ten o Pituxo. E o Celia. E outros moitos sitios. E agora está pechado. Pode que se traspase. Pode que volva a abrir as súas portas. Pode ... Pero seguramente será por poucos anos. A miña intuición dime que antes de quince anos onde hoxe está o Peñasco ... farán un burato, colocarán un guindastre, e levantarán un edificio novo, moderno, impersonal, como calquera outro. Unha casa de planta baixa no medio da rúa principal é un luxo que a especulación urbanística non pode permitir por moito tempo. E comprendo que, romanticismos aparte, é lóxico e normal que así sexa, pois o mundo está organizado deste xeito e non doutro.
26-02-2005: Hoxe pola mañanciña Carballiño apareceu vestido de branco. Neve nas ruas e nos teitos das casas. Neve nas terrazas e nas árbores. Neve. Neve branca e fresca. E onte pola tarde choveu un pouco. Este ano estamos tendo un inverno frío e seco. Dende que empezou o ano case que non choveu nada en Galicia. Nevou por Europa adiante. E nevou por outros lugares de España. Pero por estas terras galegas foi máis o sol que a neve ou a auga. E o mesmo debe estar pasando en Portugal, pois o periódico "LA VOZ DE GALICIA" traía onte na portada esta curiosa noticia: "Portugal combate la sequía bombardeando las nubes para provocar la lluvia. El pasado mes de enero fue el más seco en el país vecino desde el año 1900".
13-02-2005: O periódico LA REGION trae hoxe unha noticia na que se conta que no ano 2004 houbo 133 accidentes no Carballiño.
08-02-2005: Martes de entroido. Gran desfile de comparsas en Carballiño. A comparsa "CARLINHOS BROWN", organizada polos amigos do Titanic, desfila e gaña o primeiro premio absoluto, dotado con 1800 euros. Unha tarde soleada, expléndida, con boa temperatura. O público que presencia o desfile é moi numeroso.
07-02-2005: A comparsa "CARLINHOS BROWN" gaña o terceiro premio no concurso organizado en Ourense, na praza do Correxidor. Neste concurso soio estan presentes soio unha cuarta parte dos membros da comparsa. Se estiveran todos non habería quén lles quitase o primeiro premio.
06-02-2005: A comparsa "CARLINHOS BROWN", organizada polos amigos do Titanic, desfila no carnaval de Ourense e acada un éxito total: gaña o primeiro premio absoluto, dotado con 1200 euros, e un dos seus compoñentes, Diego González ("perlita Brown") é elexido "rei do entroido", polo que obten un premio de 600 euros.
06-02-2005: XI Festa da cachucha no Carballiño: máis de 250 persoas xuntanse baixo a carpa instalada na praza do Emigrante para comer cachuca e outras viandas. Moitos asisten disfrazados. A noticia sae, por exemplo, no FARO DE OURENSE do día 7 de febreiro, páxina 5. Polas rúas do Carballiño hai ambiente de carnaval. Fai frío. Non chove, de momento. Pola tarde anda pola rúa a charanga dos Liborianos.
05-02-2005: Asemblea Xeral do Insituto de Estudios Carballiñeses no Casino do Carballiño. Presentouse o número 9 da revista Ágora do Orcellón.
03-02-2005: Xa se pode camiñar pola nova beirarúa empedrada da Avenida de Xulio Rodríguez Soto, dende a Praza do Emigrante ata a entrada do Parque. A beirarúa da dereita (indo cara o Parque) xa está empedrada e con faroles. Da gusto camiñar por ela. A beirarúa da esquerda ainda está como antes.
03-02-2005: Están empezando os carnavales. Hoxe, xoves, xa houbo festa infantil no colexio Sagrado Corazón. Este domingo hai desfile de carrozas e comparsas en Ourense. E o próximo martes desfile de carrozas e comparsas aquí no Carballiño. Este ano os carnavales veñen moi cedo: a principios de febreiro. E a xente pregúntase ¿por qué os carnavales uns anos son máis cedo e outros anos máis tarde. E naide sabe dar unha resposta convincente. Para os que teñan curiosidade voulles dar a explicación. Os carnavales son xusto antes do comenzo da cuaresma, que empeza o mércores de cinsa. E a cuaresma son os corenta días anteriores ó domingo de resurrección. Todo (os carnavales, a cuaresma e a semana santa) está pois en función da data na que cae cada ano o domingo de resurrección. E o domingo de resurrección cae no primeiro domingo da primavera no que hai lúa chea. A festividade do domingo de resurrección ten a súa orixe na pascua xudía. E os xudeos guiábanse polo calendario lunar e celebrában a pascua no primeiro domingo da primavera que tiña lúa chea. Tradicción ésta que se mantén, aínda que nos seguimos o calendario solar e non o lunar. Esto é o que explica que as datas dos carnavales e das vacións de semana santa varíen cada ano.
02-02-2005: O periódico LA REGION conta que a Xunta de Galicia editóu un fermoso libro sobre a contrucción do Templo da Veracruz do Carballiño. Está escrito por Adolfo Otero Cerdeira, un dos fillos de Adolfo Otero Landeiro (o construcctor da Veracruz). Nel cóntase, entre outras moitas cousas, cómo se foron facendo as obras desta fermosa igrexa. Un libro estupendo para os carballiñeses, para os que están interesados nas obras do arquitecto Antonio Palacios e para todos os amantes da arquitectura galega do século XX. Por certo que neste libro atopamos tamén marabillosas fotos da igrexa da Veracruz, algunhas de cando a estaban facendo e outras da actualidade. Un libro que forma parte importante da historia do Carballiño.
01-02-2005: Empeza a "emitir" para todo o mundo unha nova páxina web que se chama galicias.com/agora. Nela vanse recoller noticias relacionadas co Instituto de Estudios Carballiñeses e coa revista que publica chamada Ágora do Orcellón. E pode que máis adiante se amplie o seu contido a outros asuntos. Desexámoslle longa vida. E que a súa existencia sexa positiva para O Carballiño e para as súas xentes, para as da vila e para as da diáspora.
19-01-2005: Están facendo un gran burato rectangular beira da Praza de Abastos. No chau. Grande e fondo.. Unha excavadora botou hoxe medio día traballando. ¿Para qué será?. Non o sei certo. Pero pola ubicación e tamaño ... eu case diría que pode ser un sartego ... para enterrar os colectores do lixo. ¿Van empezar a poñer colectores de lixo soterrados na vila do Carballiño?. Cicáis sí. E se así é ... ¡benvidos sexan!.
Neste comenzo do ano 2005 a presencia da vila do Carballiño en internet é moi importante. A modo de exemplo podemos citar as seguinte páxinas: galicias.com: unha páxina feita dende o Carballiño na que se atopan fotos de moitos pobos e lugares de Galicia, información sobre o grupo de senderismo dos rillamillas, información sobre as actividades da asociación fotográfica O POTIÑOS, e moitas cousas máis; www.arenteiro.com: con información sobre a bisbarra do Carballiño, a súa xente, a súa historia, a súa cultura; www.temploveracruz.com: unha fermosa páxina na que se pode ver con detalle a historia das elección no Carballiño dende o ano 1979, e na que hai ademáis unha estupenda exposición de fotos (novas e vellas) do Carballiño; iesmanuelchamosolamas/metereoloxia.com: a páxina do tempo que fai e vai facer no Carballiño; www.carballino.org: a páxina web oficial do Concello do Carballiño;
15-1-2005: inauguración no Mosteiro de Oseira dunha fantástica exposición de fotografías en branco e negro feitas por membros da asociación fotográfica O POTIÑOS. Esta é a primeira exposición que os "potiños" levan a cabo fora do concello do Carballiño. No ano 2004 revitalízase a asociación fotográfica O POTIÑOS coa incorporación de novos membros e novas actividades. A chegada a Carballiño do fotógrafo mexicano HECTOR GUZMAN dalle un gran impulso a esta asociación fotográfica. O grupo xúntase para ir a facer fotos e logo os que queren traballan no laboratorio de revelado en branco e negro que ten a asociación. Con poucos medios, pero con moita imaxinación e moita ilusión, prepáranse varias exposicións fotográficas, entre as que destaca, pola súa calidade e importancia, a de Oseira, que se expón primeiro no Concello do Carballiño, e logo no mesmo Mosteiro de Oseira, onde se inaugura o día 15 de xaneiro do 2005, con asistencia do Señor Alcalde de Cea e de varios monxes do mosteiro, e coa presencia da televisión local do Carballiño e de varios medios de prensa. Alí, o mesmo día da inauguración, algunhas persoas asistentes ó acto valoran moi positivamente as fotos expostas e piden que se é posible se prepare unha exposición das mesmas no Liceo de Ourense. Algunhas das fotos feitas por membros da asociación O POTIÑOS pódense ver tamén nesta web.
14-1-2005: Comida no Esclavo de despedida ó que durante 5 anos foi xuiz titular do xuzgado número 1 do Carballiño, que ascende a maxistrado e se traslada para Figueres. Houbo unha asistencia masiva. Discurso de Don Manuel Souto Cacabelos, Don Xosé Prada Martínez, e do mesmo homenaxeado DON JOSE MANUEL RUIZ GARCIA.
12-10-2004: galicias.com chega ás 400.000 visitas.
12-10-2004: día do Pilar. Celebrouse como tódolos anos a Festa da Garda Civil, con misa solemne ás 12:30 no templo da Veracruz, e comida popular na discoteca Paulino. Asistiron varios centos de persoas.
17-9-2004: inauguración da estatua de Don Evaristo Vaamonde, na explanada da Veracruz. Don Luciano Evaristo Vaamonde da Cortiña naceu no ano 1.880 e foise ó ceo un día 17 de abril de 1961. A súa gran obra espiritual foi o ben que sementou nas xentes de Carballiño dende o ano 1930 ata o día do seu falecemento e a súa gran obra de pedra foi o Templo da Veracruz.
6-8-2004: presentación do número 8 da revista AGORA DO ORCELLON.
Según dí La voz de Galicia, o día 16-6-2004: O carballiñés Carlos Varela será desinado Fiscal Xefe do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia. Dende esta web queremos darlle a nosa máis sincera e cordial noraboa a este carballiñés amante da súa terra. ¡Noraboa, Carlos!
27-03-2004, día mundial do teatro. No multifuncional, ás 20:30, levouse a cabo polo grupo de teatro TIRULEQUE (baixo a dirección de JOUSE) unha lectura dramatizada da obra de teatro "MARIA FERNANDEZ" (do autor PEDRO MUÑOZ SECA). Tratábase de rememorar así o 50 aniversario da representación da devandita obra que tivo lugar no desaparecido cine Alameda, alá polo ano 1954. Aínda viven algúns dos que foron actores naquela representación.
26-03-2004. No multifuncional, ás 22:30 horas, representouse no Multifuncional a obra de teatro "VANCETTI", escrita no ano 1993 polo dramaturgo Luís Araujo. Un obreiro italiano emigrado a USA que pedía a berros máis xusticia social e que foi condenado por dous crimes que non cometera. Morreu na silla eléctrica. A súa hirmá. O seu pai. Os seus sufriron e loitaron contra un absurdo. Todo foi representado marabillosamente pola compañía TEATRO DO ATLANTICO (constituída no ano 1985, e que ten a súa sede en Sésamo (Culleredo, A coruña). Non asistíu moito público (menos de media entrada). Pero o que había soupo valorar o bo traballo dos actores que recibiron ó remate un longo e caluroso aplauso. A obra básase nun feito histórico acontecido en USA arredor do ano 1920: Saco e Vancetti foron condenados a morte e executados por un delito que non cometeran. Tempo andando demostrouse que eran inocentes. Pero xa naide foi quén de devolverlles a vida que inxustamente lle segaran. Entradas a 3 euros.
21-03-2004.- XXXVIII FESTA DA MIMOSA.- Magnífico pregón de GONZALO NAVAZA BLANCO. Estupenda actuación da CORAL DO CASINO DE CARBALLIÑO. E presencia na festa de Uxía Blanco que lle deu un matiz especial e que fixo que "esta festa da mimosa fose diferente das anteriores". Cena no restaurante DERBY (marisco, merluza, cabrito e tarta). E baile con orquesta no Casino. Foi realmente un día marabilloso.
16-03-2004: A VOZ DE GALICIA publica un artigo (unha páxina enteira) falando da fermosa e interesante web WWW.ARENTEIRO.COM e do seu creador (Amancio Carballido). Leva pouso máis de dos meses na rede. Pero promete ser un estupendo fogar virtual para a expresión da cultura do Carballiño e da súa bisbarra. Animo a todos a visitar esta web e a disfrutar paseando tranquilamente por os seus fermosos recantos. Quero desexarlle o mellor a esta páxina e dárlle a noraboa ó seu creador. Gracias Amancio, polo teu traballo desinteresado a prol da nosa cultura..
En toda a provincia de Ourense, despois de Ourense capital (que ten 89.104 electores), O Carballiño é o concello que ten máis electores (10.900), seguido de Verín (10.393), O Barco (10.283), Xinzo de Limia (7.949), Barbadás (5.943), Celanova (5.186), Pereiro de Aguiar (4.740), Ribadavia (4.721) e Allariz (4.632).

Os resultados (provisionales) das eleccións de 14 de marzo de 2004 na bisbarra de Carballiño foron os seguintes no que ó Congreso se refire:

Municipio	ELECTORES	PP	PSOE	BNG	IU-EU	OTROS	NULOS	BLANCOS	ABSTENCION
Beariz	1160	766	53	19	2	3	5	9	26,12
Boborás	2768	1450	397	135	4	8	8	4	27,53
Carballiño (O)	10900	4498	2604	991	66	39	55	111	23,27
Irixo (O)	1909	949	264	89	3	4	5	7	30,8
Maside	2802	1444	633	124	10	6	5	27	17,74
Piñor	1350	600	374	74	6	2	4	6	21,04
Punxín	857	409	213	54	3	3	4	8	19,02
San Amaro	1269	675	251	62	0	6	10	6	20,41
San Cristovo de Cea	2688	1426	409	284	7	6	13	19	19,49

Sumas totales	25.703	12.217	5.198	1.832	101	77	109	197	22,82

O PSOE gañou as eleccións do día 14 de marzo de 2004 obtendo 164 diputados, seguido do PP que conqueriu 148. O BNG acadou 2 diputados. Pero na provincia de Ourense o ganador foi o PP con 3 diputados, seguido do PSOE con 1 diputado.
12 de marzo de 2004: A Vila do Carballiño sigue mollada de bágoas e tristura polos mortos e feridos en Madrid. Concentración ás 12:00 diante do concello. E manifestación ás 19:00 na Praza Maior "COAS VICTIMAS. COA CONSTITUCION. POLA DERROTA DO TERRORISMO". A manifestación das 19:00 foi multitudinaria. A plaza e as rúas estaban abarrotadas de xente. Moitos establecementos e comercios pecharon ás sete da tarde para asistir á manifestación e logo volveron a abrir cando rematou.
11 de marzo de 2004: O Carballiño enteiro quedou conmovido polos atentados de Madrid. Ás 12:00 houbo unha manifestación na Praza Maior. Na eirexa, en moitas casas, en moitos corazóns, .... rézase polos mortos, polos feridos, e polas súas familias e amigos..
Marzo empieza tranquilo, con buen tiempo. De cuando en cuando se escuchan por las calles de Carballiño los altavoces de algún coche de propaganda electoral. Pero no se percibe sensación de crispación política ni de enfrentamiento entre partidos.
27 de febrero de 2004: a las 8:30 de la mañana nevó copiosamente. Pero no llegó a cuajar. Luego hizo un día frio, pero limpio y soleado. Cayó nieve de cuando en cuando. Fue un día bonito, cargado de aire fresco y puro, y de energía positiva. Los carballiñeses estuvieron contentos.
En este año 2004 se están llevando a cabo obras de reforma en el PITUXO: una de las casas de comidas más antiguas y emblemáticas de la Villa de Carballiño. El edificio se vació totalmente por dentro, conservándose la fachada.
25 de febrero de 2004: entierro de la sardina en la Plaza Mayor. Se quemó un muñeco con una camiseta en la que se leía el nombre de NINFAS.
Día 24 de febrero de 2004. A las 10:45 horas de la mañana está nevando copiosamente en la Villa de Carballiño. "Caen mansamente grandes farrapos de neve. Pero as folepas de neve derrétense nada mais tocar o chau: non cualla".
Este mismo día por la tarde tuvo lugar un excelente desfile de carnaval en Carballiño. Numerosas carrozas y más de mil personas recorrieron las principales calles de la villa, en presencia de un numerosísimo público. La tarde estuvo fresca, pero ni la lluvia ni la nieve se atrevieron a molestar el desfile carnavalesco.
Del año 2003 recordamos algunas cosas:
Día 25 de abril de 2003: Nace galicias.com. Eran las diez horas, un minuto, cuarenta y siete segundos.
17 de setembro de 1952: inauguración do templo da Veracruz.
27 de outubro de 1945: morte do arquitecto Antonio Palacios Ramilo (1874-1945), autor do proxecto da Veracruz.
Domingo, 20 de xuño de 1943, colocación da primeira pedra da Igrexa da Veracruz.

Para os amigos de España, Arxentina, USA, Holanda, Brasil, Colombia, Australia, Portugal, Uruguai, Mexico, Chile, Perú, Venezuela, UK, República Dominicana, Francia, Alemania, Puerto Rico, Suiza, Costa Rica, Salvador, Italia, Guatemala, Canadá, Ecuador, Panamá, Andorra, Bolivia, Suecia, Nicaragua, Bélxica, Japón, Polonia, Cuba, Noruega, China, Paraguai, Honduras ... para todos...

saúde, paz e ledicia,
amor e felicidade
para todos
para este ano

pie index fotos Hola Amig@s...

"O que converte a vida nunha bendición non é facer o que nos gusta, senón que nos guste o que facemos" (GOETHE)

Contador